W ostatnim momencie postanowiłem przyłączyć się do 28 edycji Karnawału Blogowego. Tym razem Neurocide proponuje rozprawić się z rasami w grach RPG. Temat stary jak nasze hobby, ale również niezwykle wdzięczny, bo absolutnie każdy gracz i MG miał z nim do czynienia. Spróbujmy się przyjrzeć temu jaką rolę pełnią rasy w grach RPG.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą refleksje. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą refleksje. Pokaż wszystkie posty
29 lutego 2012
30 stycznia 2012
KB #27: Po co komu ta osobowość?
Zrobiłem sobie stanowczo za dużą przerwę od Karnawału Blogowego więc w ostatnim momencie dorzucę swoje 3 tys. znaków do dyskusji. W nowym roku zastanawiamy się nad osobowością, czyli dlaczego gracz powinien mieć powód do zabijania smoków i ratowania księżniczek.
24 stycznia 2012
Monastyr 2.0 - śmiać się czy płakać?
Zdecydowanie jednym z najgłośniejszych newsów minionego tygodnia była wyjaśnienie Trzewika w sprawie Monastyru 2.0. Posypała się fala komentarzy i krytyki, wszędzie gdzie przyklejano wieść rozpalała się dyskusja. Nie zaskoczę nikogo stwierdzeniem, że jestem wiernym fanem Monastyru, więc aż korci mnie, żeby napisać kilka słów na ten temat.
16 stycznia 2012
RPG i najnowsze technologie - rzut oka na CES 2012
Akurat tak się składa, że śledzę na bieżąco co się dzieje podczas tegorocznego Consumers Electronic Show w Las Vegas. Na tej największej imprezie poświęconej gadżetom i nowym technologiom pojawiło się także coś, co powinno zainteresować RPGraczy.
11 stycznia 2012
Jak sobie poradzić z tą historią bohatera?
| fot. Flickr.com/See-ming Lee/lic. CC |
05 stycznia 2012
Złote lata RPG - że co proszę?
08:00
Posted by Grzegorz A. Nowak
Galmadrin, Gramel, Honor i Krew, Kuźnia Gier, Portal, refleksje
8 comments
Przy codziennym przeglądaniu RSS-ów natknąłem się na notkę Shoheia o złotym wieku RPG w Polsce. Według niego taki czas to lata 90. - raczkujące początki naszego hobby - i ten piękny okres minął bezpowrotnie. No cóż... Ja mam wrażenie, że w takim razie żyjemy w dwóch różnych światach, ponieważ obecnie bogactwa RPG-owego jest ci u nas dostatek jak nigdy.
28 grudnia 2011
Podsumowanie roku 2011
Zbliża się koniec roku i tradycyjnie to czas podsumowań oraz rozliczeń z minionymi 12 miesiącami. Na Bałaganie tradycja ma już kilka lat - jak coś, to przypomnijcie sobie jak to było w zeszłym roku i w poprzednich latach. Dlatego też nie mogło takiego wpisu zabraknąć i w tym roku - zapraszam do lektury.
20 grudnia 2011
Prawdziwi gracze Skype'a nie tykają!
| fot. Flickr/Eric Hidlerth/lic, CC |
07 listopada 2011
1812: Serce Zimy - nieźle się zapowiada
Zapewne słyszeliście już o niezwykle ciekawej grze RPG-podobnej, która niedawno miała swoją premierę. Mowa oczywiście o audiogrze 1812: Serce Zimy autorstwa Maćka i Magdy Reputakowskich. Już jakiś czas temu postanowiłem zapoznać się z udostępnioną wersją demo - od tego czasu przeszedłem ją co najmniej 5 razy i nie mogę się doczekać na więcej.
13 sierpnia 2011
Co z tym Polterem?
| Hejterzy w natarciu (fot. Flickr/Ran Yaniv Hartstein/lic. CC) |
15 grudnia 2010
"Październik żywych trupów" w półfinale!
Stało się - wyniki eliminacji do konkursu na Brawurowy Świat zostały ogłoszone i mój pomysł, Październik żywych trupów, okazał się na tyle dobry, żeby trafić do półfinału. Gratuluję pozostałym szczęśliwcom i ślę wyrazy otuchy tym, którzy się nie załapali. Przyszło naprawdę dużo prac i szkoda, żeby te pomysły się zmarnowały. To przecież prawie 50 zalążków settingów! Już zacząłem czytać pierwsze pomysły publikowane na blogach i mam nadzieję, że ich autorzy pokażą jeszcze pazur.
Co do mojego settingu - nie ma co ukrywać, że radość jest wielka. Wraz z nią idzie jednak świadomość, że tak naprawdę to dopiero początek ciężkiej pracy. Przed pólfinalistami miesiąc i 25.000 znaków do napisania - wszytko po to aby udowodnić, że pomysł, jest rzeczywiście dobry i warty uwagi. Nie pozostaje mi nic innego jak powiedzieć - Światotworzenia w dłoń i do roboty!
18 października 2010
FATE - rozważania nad terminologią

Ostatnio sporo siedzę w mechanice FATE – czytam podręczniki, przyglądam się różnym rozwiązaniom i nawet gram korzystając z niektórych zasad. Myśląc o małej popularności tego prostego systemu w naszym kraju i czytając wpisy blogowe nielicznych RPGraczy posługujących się FATE'em doszedłem do jednego wniosku – przydałaby nam się jednolita, polska terminologia.
Wiadomo – FATE3 nie doczekał się żadnego polskiego przekładu (jeszcze!) i całą sprawę utrudnia fakt, że jest to mechanika bardzo modułowa i nie ma jednego podręcznika zawierającego uniwersalny system, tylko kilka RPGów korzystających i adaptujących różne jej elementy. Mimo tego wśród społeczności skupionej wokół FATE na zachodzie istnieje jednolita terminologia. Na a u nas wszytko zależy od szybkich tłumaczeń na potrzeby bieżących sesji. Wydaje mi się, że stworzenie jednolitej terminologii w naszym języku po pierwsze pomoże w wzajemnym korzystaniu ze swoich pomysłów na adaptację FATE'a, a z drugiej, pomoże odnaleźć się w systemie ludziom zupełnie nowym.
W polskiej blogosferze natrafiłem na dwie próby tłumaczeń na potrzeby sesji. Można ich poszukać na blogach Enca i Tomakona.
Drabina przymiotników
The ladder, po polsku to oczywiście drabina przymiotników. Dodatkowe określenie jest moim zdaniem potrzebne, gdyż sama „drabina” brzmi dziwnie przynajmniej gdy czytelnik spotyka się z tym po raz pierwszy. Potem już można używać samej „drabiny” i będzie wiadomo o co chodzi.
Same przymiotniki też wypadałoby ujednolicić. Początkowo pozwoliłem sobie zapożyczyć drabinkę od Enca, jednak przymiotnik „nietęgi” wywoływał salwy śmiechu wśród graczy, więc postanowiłem wprowadzić kilka zmian:
+8 Legendarny
+7 Epicki
+6 Fantastyczny
+5 Wspaniały
+4 Świetny
+3 Dobry
+2 Niezły
+1 Średni
0 Przeciętny
-1 Słaby
-2 Tragiczny
Jeśli jest taka potrzeba można jeszcze dodać „-3 Katastrofalny”. Wydaje mi się, że te określenia są w miarę intuicyjne i przy tym neutralne więc można je stosować do różnych settingów.
Zabawa aspektami
W oryginalnych SRD możemy invoke, compel i tag an aspect. Najbardziej właściwe wydają się proste polskie odpowiedniki: wywołanie, wymuszanie i wykorzystanie. Myślałem jeszcze, żeby tag przetłumaczyć jako oznaczenie aspektu, ale wykorzystanie, które podpatrzyłem gdzieś u Tomakona brzmi dobrze i lepiej oddaje o co w tym chodzi (wykorzystujemy aspekt przeciwnika/sceny/miejsca).
Testy
Suma umiejętności i wartości rzutu kośćmi to wynik testu (ang. effort) – wydaje mi się, że taki prosty odpowiednik jest najlepszy i nie ma co udziwniać. Dalej mamy efekt (ang. effect) testu który mierzony jest za pomocą stopni sukcesu (ang. shifts). Nie jest to może wierne tłumaczenie, jednak oddaje zamierzenie oryginalnych autorów. W polskim przekładzie można powidzieć „efekt testu mierzymy w stopniach sukcesu (lub po prostu stopniach)”.
Z kolei oryginalny termin spin, oznaczający niezwykle udany test, widziałem wielokrotnie używany praktycznie bez zmian („wyrzuciłeś spin”). Moim zdaniem nie jest to najlepszym pomysłem – wystarczy wyobrazić sobie graczy na sesji, którzy po dobrym rzucie wykrzykną „O! Moja postać ma niezłą spinę!”. Poza tym każdy kto to słyszy po raz pierwszy, zachodzi w głowę co to właściwie znaczy. Myślałem raczej żeby zastąpić ten termin znanym z innych polskich przekładów przebiciem. Przebicie oddaje sens oryginału i przy tym sprawia, że większość RPGraczy wie o co biega – przebicie to wyjątkowo udany test. Stąd proponuje proste spin – przebicie.
Kilka innych terminów (w skrócie)
Stunts – to po prostu atuty, znów banalne i ma swoją tradycję,
Assessment and declaration – odkrycie i deklaracja, pierwsze podkradłem Tomakonowi, drugie jest oczywiste,
Fate points – Punkty Losu, bo chyba nie ma lepszego odpowiednika. Problem jest w tym, że FATE to przy okazji nazwa systemu. Więc co innego punkty FATE'a? Dla swojego settingu myślę o Punktach Fatum, które brzmieniem i znaczeniem przypominają oryginał, choć w tym wypadku to raczej dopasowanie do settingu.
Stress – presja, to pierwsze co przychodzi do głowy jeśli chodzi o rozgrywanie konfliktów. Ma to chyba sens, skoro w mechanice trzeba najpierw zdobyć przewagę wywierając presję (fizyczną lub psychiczną) a potem powodując konsekwencje. Chociaż nie jestem na 100% przekonany do tego tłumaczenia.
Oczywiście różne settingi mogą mieć własne, dostosowane do klimatu nazwy (jak PlaneFATE), jednak w tym moim apelu o ujednolicenie terminologii chodzi o to, żebyśmy znaleźli wspólny mianownik w postaci jednakowego tłumaczenia, bo jest to bolączka wielu polskich przekładów, która mnie osobiście irytuje („to w Planescape mamy plany czy sfery?!”). Mam nadzieję, że ująłem większość podstawowych i problematycznych terminów – jakbym o czymś zapomniał to dajcie znać.
Swoje propozycje wykorzystałem w pomocy dla graczy, której używam podczas sesji (na podstawie podobnej z Legends of Anglerre):
Zapraszam do dyskusji nad tłumaczeniem terminologii FATE'a. Powyższy zestaw to jedynie moja propozycja i jestem otwarty na wszelkie głosy sprzeciwu!
PS: Na koniec jeszcze nieco mniej poważna propozycja na niektóre określenia do drabiny
23 sierpnia 2010
KB#13: Ilustracje w RPG
Kolejna edycja Karnawału przynosi bardzo ciekawy temat – ilustracje w grach fabularnych. Rzeczywiście, żaden podręcznik nie może się obyć bez grafik i nawet systemy autorskie starają się dogonić swoich komercyjnych braci wstawiając do PDFów chociaż kilka ilustracji. Bez odpowiednich obrazków w podręczników niektóre systemy byłby obdarte z klimatu (lub zostałyby odebrane przez fanów zupełnie inaczej). Czy Monastyr zostałby uznany za RPGa o świetnym klimacie gdyby nie świetne rysunki, szczególnie przedstawienia wszystkich nacji autorstwa Morano? Czy wam też podręcznik do Wiedźmina i książki Feliksa W. Kresa kojarzą się z Kryształami Czasu (bo do wszystkich tych publikacji rysował Jarosław Musiał)? Czy Strefa Śmierci byłaby wspominana tak ciepło, gdyby nie sugestywne rysunki Andrzeja Grzechnika? I wreszcie czy ktoś pomyślał, że dzięki świetnej oprawie graficznej Into the Dreams ciężko nazwać po prostu „systemem autorskim”?
Z tym, chyba najbardziej dziwacznym, settingiem do AD&D spotkałem się za pośrednictwem dziś już kultowej gry Planscape: Torment. Można sobie wyobrazić jakie było moje osłupienie, kiedy jeden z ulubionych cRPG okazał być się prawdziwą grą fabularną! Od tego czasu zamarzyłem posiadać oryginalne podręczniki do Planscape'a, które to marzenie po dziś dzień nie zostaje zrealizowane.
Nie mniej jednak udało mi się zobaczyć wygląd wnętrza kilku podręczników i to właśnie on ukształtował moje wyobrażenie o świecie Planescape'a. Duże, niejednokrotnie zlewające się z tekstem ilustracje wszystkie kolorowe, ale jednocześnie lekko przyćmione, jakby wprost z sennego marzenia. Zresztą większość ilustracji przypominały wyczyny surrealistów (zgodnie z duchem settingu) i nawet rysunki ludzi, którzy są w mniejszości wobec innych istot zamieszkujących Wieloświat, mają jakieś dziwaczne, bajkowo-senne oblicze. Najwięcej dobrego wprowadził dominujący chyba styl Tony'ego Ditterlizzi'ego (o którego twórczości spokojnie można napisać osobną notkę) ale nie można też zapomnieć o takich artystach jak Adam Rex czy autor fenomenalnych okładek - Robh Ruppel.
Już samo wydanie podręczników przykuwa uwagę. Rewelacyjne wręcz logo należy do moich ulubionych (twarz Pani Bólu otoczona ostrzami pozostaje w pamięci), a okładka z Faction War ze "zniszczonym" powala na kolana. Niestety nie miałem żadnego z tych podręczników fizycznie w rękach jednak wnioskuje, że skoro kredowy papier nie był tak popularny wśród wydawców RPG, to kolorowe podręczniki do Planescape'a były wydane w kolorze ale na zwykłym papierze (jak niedoceniona polska edycja AD&D). Szkoda, że dziś już nie wydaje się w ten sposób podręczników - czy nie było przypadkiem taniej a zarazem przyjemniej w odbiorze (też was wkurza gdy kredowy podręcznik trzeba ustawiać pod kątem, żeby światło nie oślepiało)?. W linii wydawniczej Planescape'a popularne też były boxed sets - wydania pudełkowe, w których oprócz zestawu kilku podręczników znajdowały się kolorowe mapy dużego formatu. Dziś te wydania na ebay'u osiągają zawrotne ceny.
Planescape jest dla mnie przykładem świetnego podejścia do całej linii wydawniczej od strony graficznej. Dobrze przemyślana i konsekwentna polityka wydawnicza stworzyła jedną z najbardziej spójnych i inspirujących linii gier fabularnych. Pewnie starzy wyjadacze, którzy znają się lepiej na RPG potrafiliby wskazać więcej takich przykładów, jednak dla mnie Planespace pozostaje tym zapadającym w pamięć wzorem, który pokazuje jak wiele można zdziałać samą tylko oprawą graficzną.28 maja 2010
Coś się dzieje w Krakowie!
20:47
Posted by Grzegorz A. Nowak
klub fantastyki, konwenty, refleksje, sygnowane znakiem larpowni
1 comment
Był czas, że mój rodzinny Kraków zajmował zaszczytne miejsce na mapie ciekawych miejsc związanych z fantastyką i grami fabularnymi. Odbywał się tu jeden z największych konwentów i kilka mniejszych, które gromadziły sporą liczbę fanów z całego kraju. Przyznam, że załapałem się jedynie na końcówkę tego złotego okresu - ostatnie Krakony i resztkę innych konwentów. Być może dlatego już w czasach "posuchy" interesowałem się różnymi formami integracji miłośników fantastyki. Do niedawna w Krakowie działało prawie niezależnie kilka mniejszych i większych grup, które starały się jakoś działać zbierając ludzi do uczestnictwa w LARPach, wspólnych sesjach, czy grania w gry planszowe. Wśród nich znajdowała się Krakowska Grupa Larpowa, Klub Avatar, LARP Nethershell oraz Victorian Underground.
Z początkiem marca tego roku wspominanie grupy postanowiły połączyć swoje działania pod wspólnym szyldem, który możecie zobaczyć tutaj (link prowadzi do forum internetowego):

Krakowska Sieć Fantastyki (KSF) ma na celu integrację środowiska fanów fantastyki w Krakowie i ułatwienie wymiany informacji na temat wszelkich inicjatyw krakowskich. Pomysł na stworzenie KSFu pojawił się z prostej przyczyny - okazało się, że ponad połowa osób należących do Krakowskiej Grupy Larpowej i Klubu Avatar, to ci sami ludzie. Nie było sensu administrować i utrzymywać dwóch forów, na których i tak trzeba było przeklejać te same informacje. Stąd stworzenie jednego forum miało być początkiem usprawnienia działania tych dwóch krakowskich grup. Powstanie Krakowskiej Sieci Fantastyki nie oznacza zniknięcia pozostałych inicjatyw. KGL czy Avatar nadal działają autonomicznie ale pod jednym szyldem.
Jak już wspominałem obecnie na KSF składają się cztery krakowskie inicjatywy. Poniżej ich krótkie przedstawienie.
Krakowska Grupa Larpowa

KGL (zwana przez jego członków również "Larpownią") działa już prawie trzy lata i przez ten czas zorganizowała w Krakowie kilkadziesiąt różnych LARPów i gier terenowych. Pozostając przez cały czas pod czujnym okiem Samalaia - pomysłodawcy całej inicjatywy - prężnie się rozwija i praktycznie co miesiąc dostarcza kolejnej pożywki dla spragnionych larpowych doznań. Nie skłamię jeśli powiem, że przez KGL przewinęło się ponad sto różnych osób, a każdy LARP zbiera ok. dwudziestu uczestników. KGL jest otwarta dla wszystkich chętnych - wystarczy zapisać się na forum w temacie zapowiadanego LARPa. Czasem od uczestników pobierane są niewielkie składki (rzędu 5zł) przeznaczane na rekwizyty, wynajem sali itp.
Tutaj możecie obejrzeć galerię zdjęć Krakowskiej Grupy Larpowej.
Na moim blogu możecie też znaleźć kilka relacji z larpów organizowanych przez KGL.
Klub miłośników fantastyki i gier "Avatar"
Klub Avatar sięga swoją historią dalej niż pewien film SF o podobnym tytule, gdyż działalność klubu w obecnej formie datujemy od stycznia 2009. Obecnie jest chyba jedynym miejscem w Krakowie, w którym odbywają się regularne spotkania liczące nawet dwadzieścia-kilka osób. Sesje RPG, gry planszowe, karciane, bitewne prelekcje i prezentacje (ostatnio Ertai przedstawiał system Scion, a Lucek prowadził warsztaty mechaniki Wolsunga) to tylko niektóre z propozycji klubu.
Siedziba Avatara znajduje się w osiedlowym Klubie Jędruś na os. Centrum A 6a w Krakowie. Spotkania odbywają się zazwyczaj co tydzień w sobotę od 13:00-21:00, jednak należy zawsze sprawdzać zapowiedzi na forum KSF. Z uwagi na działalność naszego gospodarza i inne wydarzenia czasem spotkania są odwoływane, lub przekładane na niedziele. Dlatego lepiej sprawdzić zapowiedź niż przyjechać na marne. Jeśli chcesz spotkać ludzi o podobnych zainteresowaniach pograć w planszówki, lub RPG wpadnij śmiało - nie zawiedziesz się!
Poniżej mała galeria zdjęć z ostatniego spotkania.

Pod tą nazwą kryje się LARP terenowy organizowany od 2002 roku. Gra umiejscowiona jest w świecie Warhammera, a od początku jej istnienia zorganizowanych zostało 5 dużych i kilka mniejszych imprez, z czego największa zebrała ponad 100 uczestników. Tegoroczna edycja odbędzie się w dniach 27-29 sierpnia 2010, w miejscowości Kalina Lisiniec, Gmina Miechów (k. Krakowa).
Więcej informacji znajdziecie na oficjalnej stronie Nethershella.
Warto zaznaczyć, że hosting forum Krakowskiej Sieci Fantastyki możliwy jest dzięki uprzejmości organizatorów tego LARPa.
Victorian Underground

VU to inicjatywa, której założycielkami są Carrie i Arcmage, dlatego pozwolę sobie oddać im na chwilę głos:
LARPy, prelekcje, biżuteria... zajmujemy się tymi i wieloma innymi rzeczami. Z zamiłowania odtwarzamy epokę wiktoriańską, przybliżając innym jej realia. Wyżywamy się artystycznie na bogom ducha winnych kawałkach metalu i minerałów. Sprawdzamy puls rynku książek z półki ze "spekulatywną fikcją". Gramy w Maga: Wstąpienie. Prowadzimy LARPy w Unhallowed Metropolis.Słowem gratka dla wszystkich miłośników klimatów okołosteampunkowych. Oglądnijcie również galerię zdjęć z minionych LARPów Victorian Undergoround.
Słowem dzieje się naprawdę sporo! Cztery inicjatywy złączone pod jednym szyldem sprawiają, że jest w czym przebierać i mam nadzieję, że to dopiero początek. Może era konwentów w Krakowie przeminęła ale środowisko fanów dalej jest i nie zamierza siedzieć cicho. Aż sam jestem ciekaw co z tego wyniknie.
PS: W ramach promocji KSFu mój blog zyskuje nieco poprawione logo :)
EDIT: KSF ma także swoją stronę na Facebooku - klikajcie w ten link.
27 stycznia 2010
Gracza przygotowanie do sesji
Więc co pomaga mi w nakręcaniu się na grę?
- 1. Lektura podręcznika i dodatków. To raczej oczywiste, jednak zdarzają się osoby, które zapominają o tak trywialnej rzeczy. Warto przypomnieć sobie co dawały wady i zalety naszej postaci, jakie są podstawy mechaniki, czy najważniejsze informacje związane z klanem, z którego wywodzi się nasza postać. To szczególnie istotne, gdy podręcznik kurzył się przez wiele miesięcy na półce i niektóre zasady mogły wyparować z głowy. Oszczędzimy czasu MG, gdy w czasie walki nie okaże się, że nie pamiętamy ile kostek zatrzymywało się na obrażenia!
- 2. Przygotowanie postaci. Kolejny truizm. Jednak czasem warto zrobić coś więcej niż tylko stworzyć postać i przyjść na sesję. Ja postanowiłem spisać "trzy słowa o bohaterze", taką krótką historię, w której wyjaśniam skąd się wzięły wady i zalety mojego bohatera. Może MG coś z tej historii wyciągnie, a może nie. Do tego stworzoną postać zapisałem w PDFie i wraz z historią wysyłam do Mistrza. Dzięki temu już przed sesją będzie mógł zaplanować jak umieścić moją postać w grze i czego można się po niej spodziewać.
- 3. Pomaganie wyobraźni czytaniem. Ostatnio wpadła mi w ręce Księga Pięciu Kręgów Miyamoto Musashiego i Księga Przekazów Rodzinnych o sztuce wojny Yagyu Munenoriego - oba teksty przybliżające filozofię sztuk walki i drogę miecza. Na sesję L5K jak znalazł!
- 4. Pomaganie wyobraźni czytaniem raz jeszcze. Tym razem chodzi mi o mangę. Zacząłem czytać Vagabonda, serię będącą adaptacją historii Miyamoto Musashiego. Świetny klimat, zajmująca fabuła, a sama kreska w sumie nie tak bardzo mangowa, co pozwala mi łatwiej strawić kolejne tomy.
- 5. Pomaganie wyobraźni oglądaniem. Przypomniałem sobie też filmowe i serialowe pozycje w klimacie L5K, na początek coś co miałem pod ręką, czyli Ostatniego samuraja i Shoguna. Obraz też jest świetną pożywką dla wyobraźni i świetnie sprawuję się w tworzeniu "klimatu" na nadchodzącą grę.
W sumie powyższy, krótki wpis nadawałby się do minionej edycji karnawału blogowego, choć o samym przygotowaniu do sesji od strony gracza sporo zostało napisane. Moje przygotowania wskazują na jedno - sam nakręcam się na grę i zrzucam część odpowiedzialność za "klimat" na sesji z barków MG. Kiedy zasiądziemy do gry będę miał pełną głowę obrazów i pomysłów, które tylko czekają na ujście w ramach przygotowanego scenariusza!
Słowem nie dobrze byłoby zmarnować tyle zgromadzonego potencjału ;)
Słowem nie dobrze byłoby zmarnować tyle zgromadzonego potencjału ;)
10 stycznia 2010
Rok 2009 - podsumowanie bałaganu
Blogowanie
W 2009 roku napisałem 35 notek, czyli 0 4 mniej niż w roku poprzednim. Wciąż nie jest to dużo. Zwyczajnie nie potrafię sobie odpowiednio zorganizować czasu, żeby regularnie pisać. No ale przecież nie powinna się liczyć ilość, a jakość, prawda?
Sporym przełomem było dołączenie do rpgowej blogosfery - w styczniu Jarl dodał bałagan do agregatora polskieblogierpg i wyszło mi to na dobre. Przede wszystkim poznałem innych graczy piszących o swoim hobby i teraz nie wyobrażam sobie dnia bez przeglądania nowych wpisów. Czytając wpisy kolegów od pióra (czy raczej klawiatury) często mam pomysły na własne odpowiedzi czy komentarze. Podoba mi się jak często blogi przenikają się w swoich treściach - ktoś kogoś zacytuje, odniesie się do wypowiedzi i już robi się mała dyskusja. Dzięki blogosferze poznałem co to retrogaming, jestem na bieżąco z newsami o Warhammerze czy też wiem, że można wydać grę fabularną na własną rękę. A to tylko kilka przykładów. Kto jeszcze nie przyglądał się polskim blogom rpg niech to szybko nadrobi - oczywiście w spisie są blogi lepsze i gorsze, ale z niektórymi naprawdę warto się zapoznać.
Dzięki włączeniu do blogosfery wzrosła liczba czytelników Bałaganu. Wcześniej zaglądali tu tylko moi znajomi i gracze, oraz przypadkowe osoby, które coś wyguglowały. Teraz nawet udaje mi się od czasu do czasu wskoczyć do Bagna (jest tam chyba z 6 moich wpisów) - słowem czasem ktoś doceni to o czym piszę, a to daje sporo satysfakcji i energii do dalszego pisania.
Dzięki inicjatywom blogowym, takim jak Karnawał Blogów (aktualnie trwa już siódma edycja) czy Tydzień Małych Publikacji, mam impuls do pisania i czasem udaje mi się stworzyć coś ciekawego. Jestem szczególnie dumny z dwóch wpisów - karnawałowego o Strefie Śmierci oraz prezentacji Czarnego Ślimaka, Czerwonego Muchomora. Pierwszym udało mi się rozbudzić dawne wspomnienia kilku starych wyjadaczy i przypomnieć zapomniany system. Miło, że nawet Jacek Brzeziński - jeden z autorów SŚ - odezwał się w komentarzach i odpowiedział na swoim blogu. Z kolei artykułem o Czarnym Ślimaku udało mi się pokazać system, który przeszedł prawie bez echa - taką rpgową ciekawostkę sprzed lat. Oczywiście i dziesiątkach wpisów pozostałych uczestników karnawału nie muszę wspominać - jest tego sporo i znajdzie się parę perełek. Tu i ówdzie słychać głosy o zrobieniu antologii karnawałowej w PDF - dla mnie świetny pomysł, któremu pozostaje tylko przyklasnąć.
Sesje
Choć RPG jest moim niesłabnącym hobby to niestety od kilku lat gram raczej rzadko. Wynika to nie tylko z braku czasu, ale przede wszystkim z nieumiejętności gospodarowania nim. Na blogu 12 sesji doczekało się swoich relacji i tyle ich właśnie rozegrałem w minionym roku. W porównaniu do 9 z poprzedniego roku mamy wzrost! Początek roku był słaby ale końcówka zapowiadała zmiany - w samym tylko listopadzie i grudniu rozegraliśmy 6 sesji! Najpierw kampania Monastyru, potem odkrycie zalet gry za pomocą Skype i związane z tym przywrócenie braterskiej kampanii sprzed 2 lat.
W nowym roku zamierzam grać częściej. Powtarzam to sobie co roku, ale teraz widzę pewne perspektywy! Granie po sieci daje ogromne możliwości i szanse na regularnie prowadzone sesje. Do tego dochodzi Krakowski Klub Miłośników Fantastyki "Avatar", w którym mam zamiar regularnie prowadzić. Trzymajcie kciuki za takie postanowienia noworoczne.
LARPy
Rok 2008 miną przede wszystkim pod hasłem LARP i Krakowska Grupa Larpowa - uczestniczyłem w 11 LARPach, zarówno organizowanych przez KGL jak i osoby niezależne. Rok 2009 wygląda pod tym względem biednie - zaledwie 6 LARPów (przy czym nigdy nie napisałem relacji LARPa X-Files 2: Placid Hill - który wypadł dosyć słabo). Wynika to między innymi z tego, że pod koniec roku rezygnowałem z uczestnictwa w niektórych organizowanych grach - szczególnie takich, które nie pasowały mi klimatem. Ogólnie czuję się zmęczony ideą LARPowania jako takiego - wydaje mi się, że dzielę swoje siły na zbyt dużo zajęć i chcę wysiłki przerzucić w stronę RPGrania, zaniedbywanego ostatnimi czasy. Oczywiście nie zrezygnuję zupełnie z uczestnictwa w grach live-action, lecz skupię się raczej na ciekawszych, oryginalnych inicjatywach z Dramą Battlestar Galactica na czele - dla mnie powiew świeżości w formie LARPów. Może też spróbuje udźwignąć kolejną edycję Assassina. Ale to się jeszcze okaże.
Konwenty
Tu raczej nie ma o czym pisać. Nigdy nie byłem konwentowiczem z prawdziwego zdarzenia - odwiedziłem kilka krakowskich imprez i tyle. W 2009 roku byłem na jednym konwencie fantastów (Confuzja 2009) i jednym konwencie mangowym (Balcon 2009) co jest zupełną nowością, choć była to wizyta bardziej dla towarzystwa niż mojego zainteresowania japońskimi komiksami i kulturą. Niestety dawniej w Krakowie odbywały się nawet 3 konwenty rocznie i miałem gdzie chodzić - ale te czasy minęły. Wciąż mam niezrealizowane marzenie pojechania na duży pozakrakowski konwent, ale skromne finanse skutecznie mi to uniemożliwiają. Może nowy rok przyniesie jakieś zmiany na tym polu.
Plany
Tych jest wiele. Przede wszystkim chcę się zaangażować z większym oddaniem w klub "Avatar" - idea klubowych spotkań poświęconych fantastyce, RPG, planszówkom i innym grom zawsze miała we mnie gorącego zwolennika. Tym bardziej cieszy mnie, że już na przełomie stycznia/lutego, po remoncie domu kultury, klub wznowi swoją działalność. Jest sporo pomysłów jak rozwijać tą szczytną inicjatywę.
O bardziej regularnym graniu już wspominałem - to najważniejsze postanowienie. Do tego przydałoby się wreszcie wykorzystać przynajmniej część z zalegających półkę podręczników. Jest tam sporo nowego i nie ukrywam, że spróbowałbym zagrać w nowinki RPGowe minionego roku. Wolsung, Klanarchia, Serenity, Kiedy Rozum Śpi wciąż czekają na swoją kolej. A wygląda na to, że 2010 przyniesie nowe systemy po polsku (Savage Worlds!!!) ciężko będzie wszystko pogodzić.
Chciałbym też częściej aktualizować bloga i więcej pisać o RPG. W głowie siedzi mi pomysł na autorską grę fabularną, która wiele lat czeka na przelanie na papier i poprowadzenie. Mam też parę pomysłów do Monastyru, którymi mógłbym się podzielić. Byleby tylko znaleźć odpowiednią ilość silnej woli (potion of will anyone?). Pomysłów zawsze jest dużo - gorzej z ich realizacją.
Zobaczymy jak się z tych planów i obietnic rozliczę w przyszłym roku.
09 października 2009
KB #4: Ulubione realia
Czwarta edycja Karnawału Blogów zmierza do mety, a ja jestem nadal daleko w tyle za peletonem. Czas więc najwyższy na odłożenie na bok wszelkich innych zajęć i skorzystanie z ostatnich dwóch dni przed końcem żeby dołączyć do licznego już grona blogujących. Tym razem piszemy o ulubionych realiach, czy jak nie którzy wolą settingach gier RPG, czyli ogólnie: jakie światy i jakie konwencje fabularne kręcą nas najbardziej.Podobnie jak ostatnim razem nie jestem w stanie zdecydować się na jednoznaczną odpowiedź na zadany temat. Cechuje mnie raczej skłonność do częstej zmiany konwencji (i co za tym idzie systemów w które gram i chciałbym zagrać) zarówno z pozycji MG jak i zwykłego gracza. Gdy przystępuję do przygotowania sesji, często jestem pod wpływem jakiejś mniej lub bardziej obezwładniającej inspiracji. Bardzo często oglądnięte filmy skłaniają mnie do wymyślenie czegoś nowego. Siedzę przed ekranem, lub w ciepłym fotelu z książką na kolanach i w czasie "biernego odbioru" nagle gdzieś w głowie pojawia się myśl "kurcze zagrałbym w takim klimacie!". Całe szczęście takie inspiracje szybko mijają, a jeśli nawet ostają w głowie na dłużej to tylko niektóre udaje się zrealizować.
Zawsze miałem też problem ze wskazaniem ulubionego systemu RPG. Przeglądając swoje półki i wspominając lektury poszczególnych podręczników zawsze mam wrażenie, że z prawie każdego systemu można wycisnąć coś ciekawego, a zarazem odmiennego od reszty. Oczywiście z braku czasu większość takich pomysłów ląduje w szufladzie "na później" i przeważnie nigdy nie zostaje zrealizowane. Znacznie częściej zmuszony jestem reagować na pomysły i zajawki graczy (jako MG), lub dostosowywać się do proponowanego przez prowadzącego świata (jako gracz). Oczywiście nie znaczy to, że taki układ mi nie odpowiada, nie mniej jednak różne moje zachcianki muszą poczekać na lepsze czasy.
Wydaje mi się jednak, że jestem w stanie wskazać elementy której najczęściej pojawiają się na moich sesjach i które darzę szczególnym sentymentem.
Dylematy moralne
Mroczna przeszłość Bohatera Gracza, mniejsze zło, trudne wybory i sytuacje bez wyjścia. Naprawdę nie wiem czemu mam skłonność do podejmowania niełatwych tematów (ocenę tego jak mi się to udaje pozostawiam moim graczom). Zwyczajnie wydaje mi się, że takie opowieści są bardziej wymagające i wciągające, a także zmuszają do większego zaangażowania. Najłatwiej zastosować takie realia w Warhammerze i Monastyrze, ale także Zew Cthulhu daje sporo przydatnych narzędzi. Pojawianie się dylematów moralnych sprawia, że gra staje się bliższa naszej rzeczywistości - gdzieś na bok odchodzi "fantastyczność" kiedy spotykamy się z odbiciami realnych problemów. Oczywiście żadna nawet najlepsza gra nie jest w stanie choćby przybliżyć prawdziwych rozterek moralnych, ale wciąż jest to niezwykle ciekawy motyw dla graczy lubiących hmm... bardziej "dojrzałe" granie? Gdy sięgam pamięcią do poprowadzonych przez siebie przygód często pojawia się tam wspomniany motyw: tragedia matki, której dziecko ma znamię Chaosu, deviria wśród najbliższych członków rodziny, czy też konfrontacja z łowcami czarownic, którzy chcą wymierzyć sprawiedliwość nieświadomym wyznawcom Niszczycielskich Potęg to tylko kilka z pomysłów jakie wykorzystałem.
Śledztwo
To ostatnio rzadko eksplorowane przeze mnie realia. W tworzeniu przygód opartych na śledztwie przodował mój starszy brat, który zresztą wprowadził mnie w arkana rpgowania. Pamiętam skomplikowane intrygi, zagadki logiczne, zaszyfrowane listy i hasła. Żeby mieć jakąkolwiek szanse odnalezienia kolejnego tropu trzeba było pilnie notować każdą zasłyszaną wieść, każde zeznanie NPCa i każdy zdawałoby się najmniej ważny szczegół. Dopiero po długich poszukiwaniach i łączeniu faktów można było dojść do sedna sprawy. Oczywiście naturalnym systemem do tego typu scenariuszy jest Zew Cthulhu, ale i warhammerowy Stary Świat był świadkiem opisanych powyżej zmagań. Nie wiem czy dziś potrafiłbym skonstruować taką przygodę - to chyba wciąż dla mnie niedościgniony ideał z przeszłości. Mnie zawsze bardziej zależy na zajmującej opowieści i chyba nie wystarcza zapału żeby stworzyć logiczne, skomplikowane i wielowarstwowe śledztwo.
A na koniec szybki przegląd - realia, w których chciałbym zagrać:
- western w kosmosie - szybka akcja, sporo strzelania, pojedynki, brawura o cięta gadka - kiedyś próbowałem zastosować to w Gasnących Słońcach ale z nie do końca pozytywnymi efektami - zainspirowany serialem Firefly,
- noir - lata 20te, mrok miejskich zaułków, świat odmalowany w czerni i bieli, śledztwa, tajemnice, intrygi, korupcja - nigdy nie udało mi zagrać w podobnym klimacie - inspirowane starym kinem noir oraz komiksową serią Sin City (wraz z filmem),
- starożytność - Egipt, Rzym, Grecja z lekkim dodatkiem elementów fantasy, bardzo zbliżone do naszej rzeczywistości ale z naciskiem na odmienność kultury, społeczeństwa i obyczajów starożytnych - pomysł przez cały czas ugniatany w zamysł autorskiego RPG, nadal czeka na realizacje - inspirowane własnymi zainteresowaniami historycznymi oraz serialem Rzym czy filmem/komiksem 300,
- totalny heroic - zupełne zaprzeczenie moich przyzwyczajeń, ratowanie świata, wielcy herosi, potężna magia powstające i upadające krainy - inspirowane serią Dragonlance i pulpowym fantasy oraz chęcią poprowadzenia oryginalnych modułów do DL.
08 lipca 2009
Wróżenie z bałaganu
Blogosfera to jednak pozytywne miejsce w sieci. Gdy w dziedzinie gier fabularnych mamy tylko jeden znaczący serwis internetowy, grupa mniej lub bardziej aktywnych bloggerów, którzy na swój sposób starają się opowiadać o swoich pasjach, dodaje kolorytu naszej RPGowej społeczności. Szczególnie kiedy co rusz pojawiają się nowe pomysły takie jak borejkowy Karnawał Blogowy. O inicjatywie, w której Borejko zaprasza bloggerów do pisania na zadany temat, przeczytałem prawie miesiąc temu i od razu powiedziałem sobie - ja również spróbuje! Po drodze jednak była sesja, konwent i inne absorbujące czas zajęcia, jednak do 10 lipca zostało go trochę więc i ja dorzucę swoje trzy grosze do tematu. Wpis będzie oczywiście o przyszłości gier fabularnych, czyli co z perspektywy bałaganu widać w nadchodzących miesiącach i latach.Od razu zastrzegę, że skupię się wyłącznie na polskim podwórku, bo choć śledzę wszelkie rpgowe newsy na bieżąco to mimo wszytko za znawce światowego rynku gier fabularnych się nie uznaję i nie jestem w stanie stawiać wiarygodnych prognoz. Co do polskiego poletka jest znacznie łatwiej - jest on nieduży i dodatkowo w gruncie rzeczy niewiele się tu dzieje. Mniej więcej pół roku temu powiedziałbym, że RPG w Polsce przymiera, bo w istocie takie wnioski można wyciągnąć przyglądając się temu co się działo (a raczej nie działo) od zeszłego roku. Do Warhammera przestały się ukazywać dodatki, do D&D również, wyszła podstawko do Nowego Świata Mroku po czym linia wydawnicza zamarła na rok, pojawiło się wydawnictwo znikąd i zapowiedziało wydanie L5K 3ed, potem zamilkło na pół roku i zapowiedziało Exalted... Totalna katastrofa i zamieszanie.
Dziś jednak sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Po prawie roku zupełnej posuchy (nie licząc zawsze obecnego Portalu z KRŚ oraz niezależnych Trójcy i Ścieżki) nagle szykuje się prawdziwy wysyp podręczników. Zapowiadany Exalted mimo moich wątpliowści wreszcie się ukazał (przeglądałem świeżo wydrukowane podręczniki na krakowskiej Confuzji - robiły wrażenie, a mój znajomy nawet kupił jeden od ręki) podobnie jak długo wyczekiwana i dobrze promowana Klanarchia. W tym roku ukażą się jeszcze dwie podstawki do nWoD (po wielu miesiącach oczekiwań) i Wolsung (po wielu latach). Ciekaw jestem co z tą masą rpgowych zapowiedzi, która miała się ukzać w "trzy miesiące po Wolsungu".
Co jednak wynika z tego nagłego wysypu nowych podręczników? Niestety chyba nic poza większą pulą gier z których można będzie wybierać. Problemem polskiego rynku jest wciąż mała popularność naszego hobby - istnieje stała grupa starych wyjadaczy, którzy kiszą się we własnym środowisku, część z nich nie gra już czynnie, a jedynie kupuje RPGi dla samej pasji i chęci poczytania i pozostania w temacie. Mamy też zjawisko odpływu części RPGraczy w stronę rozwijającego się i zyskującego na co raz większej popularności rynku planszówek, szczególnie, że tych dwóch pasji nie da się podzielić w równym stopniu. Wiem to z własnego doświadczenia - kiedy wkręcam się w planszówki, brakuje mi czasu na RPGi i na odwrót. W mojej ocenie rynek nie jest na tyle pojemny żeby te wszystkie nowe linie wydawnicze mogły się utrzymać. Największe szanse ma Klanarchia, która jest dobrze wypromowana, ciekawa, nieco nowatorska i świetnie wydana (podręcznik uśmiecha się do mnie na półce). Już chodzą słuchy, że się dobrze sprzedaje więc są szanse na dalsze wspieranie linii wydawniczej. Na drugim miejscu jest Wolsung - niegdyś przedmiot żartów i anegdot teraz realnie wydawany system. Brałem krótko udział w betatestach, nieco wyrobiłem sobie o nim zdanie i podręcznik mam zamiar kupić jak tylko się ukaże (albo nawet w przedsprzedaży) choć nie wiem czy uda mi się w niego sporo pograć. Zupełnie inaczej sprawy będą wyglądały z pozostałymi zapowiedziami. W moim odczuciu Exalted może mieć problemy z wybiciem się na tle innych nowości - z dwóch świetnie wydanych i drogich podręczników większość wybierze zapewne Klanarchię i zostanie garstka zapaleńców. Mnie samemu wystarczy oryginalny, angielski PDF zakupiony w czasie promocji White Wolfa, gdyby któremuś ze znajomych przyszło mnie zaprosić na sesję. Jeśli chodzi nWoDa chyba zbyt długo fani czekali na podręczniki i pewnie większość ma już wersje oryginalne.
Ciekawie może potoczyć się sprawa z niezależnymi wydawcami swoich systemów autorskich. Mieliśmy przykłady Gertruda i Nimsarna, którzy własnym sumptem wydali swoje RPGi i z powodzeniem rozprowadzali je w małym nakładzie. Mnie osobiście podoba się taka idea, bo choć rzadko która autorka w wersji on-line przykuła moją uwagę, to wydania drukowane sa naprawdę świetnym pomysłem. Dzięki drukowi cyfrowemu taki system zyskuje na wartości i sami grający inaczej traktują w ten sposób wydany podręcznik. Twórców autorek jest u nas nie mało, i choć częściej słomiany zapał szybko opada tych kilku prawdziwych zapaleńców ma szanse pójść w ślady pionierów prawdziwego, polskiego Indie.
Wśród wydawnictw większych zmian nie będzie. Portal nadal swoim zwyczajem będzie wydawał dobre produkty choć po cenach które mogłyby odstraszyć. Mimo to jak zawsze dzielna grupa fanów nigdy nie zawiedzie. W Isie mają ostatnio przetasowania - Grzegorz Szulc pożegnał się ze swoim stanowiskiem. To dosyć przykre skoro ten człowiek od tylu lat nieprzerwanie w jakimś sensie wspierał polski rynek i miał wpływ na jego wygląd. Jego obowiązki mają przejąć "inne osoby" z wydawnictwa - nie wróży to niczego dobrego szczerze powiedziawszy. Wydawnictwo Imaginator, początkowo nikomu nie znany twór, wydał Exalted i zapowiada wydanie L5K 3ed. W obu przedsięwzięciach życzę mu wiele szczęścia, choć pewnie ukazanie się Legend będzie zależało od wyników sprzedaży Exalted.
Podsumowując wnioski z obecnej sytuacji - na rynku jest kilka wschodzących RPGów, ale zapewne nie wszystkie wyjdą zwycięsko z wyścigu o klienta-gracza. Nowe wydawnictwa i nowe inicjatywy starych muszą zapracować sobie na uznanie. Niektórym udało się to zrobić jeszcze przed wydaniem - nie oszukujmy się ale Klanarchia i Wolsung mają lepszy start. Burza wokół tego pierwszego systemu już zapewniła mu fanów, a długo wyczekiwany RPG z Kuźni Gier kupi sporo osób choćby z ciekawości. Pozostałym daje mniejsze szanse, choć po cichu mam nadzieję, że się mylę.
Dalsza przyszłość może wreszcie przyniesie nam rozwiązanie kwestii Warhammera. Już wiemy, że najprawdopodobniej szykuje się trzecia edycja i jeśli tylko jej wydanie stanie się rzeczywistością, to bez dwóch zdań któreś z wydawnictw (Copernicus?) pokusi się o jego wydanie. Pytanie jednak czy zapowiadane zmiany spodobają się zatwardziałym warhammerofilom, przecież marudzenie i kręcenie nosem w naszym środowisku jest chyba przysłowiowe. Bardziej niż trzecią edycje wolałbym wydanie pozostałych dodatków do WFRP2, po polsku, żeby móc uzupełnić kolekcje, ale to niestety marzenia ściętej głowy.
Wśród polskich RPG widać trend do korzystania z dorobku zachodniej myśli rpgowej i gier Indie. W podręcznikach do Klanarchii i Wolsunga pojawiają się zasady walki socjalnej, uniwersalne metody rozstrzygania konfliktów i nastawienie przede wszytkim na współgranie z przyjętą konwencją. Myślę, że kolejni twórcy pójdą tym tropem dostosowując swoje produkcje do tego modelu, choć wydawanie RPGów w klasycznej formie nie zniknie - wciąż taka tradycjonalna, mainstreamowa forma będzie popularna i na przykład wydawnictwo Portal nie zrezygnuje z niej (nie ma co liczyć na takie rewolucje w nadchodzącym w przyszłym roku RPO). Gry Indie takie jak Kiedy Rozum Śpi, czy mający się ukazać drukiem TSoY będa ciekawostką, lecz raczej nie zdobędą sobie większej popularności.
Jeśli chodzi o sam sposób grania w najbliższych latach niewiele się zmieni. Nadal najpopularniejsze będą sesje jako spotkania towarzyskie, a granie przez skype, gadu-gadu, forum czy e-mail będzie mało znaczącym marginesem. Wykorzystanie technologii na sesjach będzie się ograniczało do fajerwerków w postaci laptopa z wgraną muzyką na sesję i ewentualnie potrzebnymi PDFami - do bardziej bezpośredniego wspierania sesji technologią jeszcze daleko.
Podsumowując - najbliższe miesiące to ekspansja nowych systemów RPG, z których jednak nie wszystkie będą mogły się utrzymać. Wszytko zależy od tego jak ciepło zostaną przyjęte przez graczy i MG. Na rewolucyjne zmiany na rynku też nie ma co liczyć, zarówno wśród wydawnictw jak i w samym sposobie gry - starzy rozgrywający i sprawdzone metody wciąż pozostaną najbardziej popularnymi. Nie da sie ukryć, że raczej idzie ku lepszemu szczególnie w porównaniu z poprzednim rokiem, mam nadzieje tylko, że nasz rynek nie zadławi się nagle dużą ilością wydawanych w tym roku systemów, bo na przyciągnięcie rzeszy nowych graczy raczej nie ma co liczyć.
22 lutego 2009
A o czym jest ta gra?
Jako RPeGowiec przyznam, że lubię różnorodność. Dlatego półki uginają się od różnych systemów i zawsze jest w czym wybierać, lecz rzadko kiedy jest czas żeby w to wszystko zagrać. Po prostu od czasu do czasu człowiek potrzebuje zmiany na coś innego - u mnie przeważnie wygląda to tak, że długie okresy grania w WFRP są przeplatane drobnymi sesyjkami w jakiś inny system (Monastyr, Gasnące Słońca, Świat Mroku, nawet D&D). No i tak właśnie przeglądając różne podręczniki i zastanawiając się nad moim skromnym systemem autorskim zacząłem się zastanawiać o czym właściwie są te gry?
Już tłumaczę o co mi chodzi. Myśląc nad swoim systemem zadałem sobie to właśnie pytanie - o czym to ma być gra? Słowem jakie są założenia systemu (premise)? Z pomysłem na RPGa jest tak, że pojawia się w głowie jakiegoś MG i powoli ewoluuje. Kolejne pomysły lepią się do siebie i mnożą podsycane różnymi inspiracjami. Po jakimś czasie jest tego naprwde sporo: motywy, miejsca, nazwy, postacie, krainy, przygody, a nawet klimat. Przeglądjać to wszytko człowiek zaczyna się zastanawiać - moment... a właściwie o czym jest ta gra? I czy na pewno gra RPG musi być o czymś?
I żeby sobie nieco ułatwić zacząłem szukać porównań z innymi RPGami. Myślę że wszyscy się zgodzą, że wspólnym mianownikiem wszystkich RPGów będzie poniższe stwierdzenie:
RPG to gra o bohaterach i ich ciekawych przygodach w fantastycznych światach.
Powyższa hmm... teza, brzmi może pokracznie ale chyba oddaje ogólnie to czym są RPG. W każdym z nich pojawiają się postacie (Bohaterowie Graczy), jest określony świat (najczęściej o zabarwieniu fantastycznym) i mamy też przygody (każdy scenariusz to zestaw takich właśnie ciekawych wydarzeń). Praktycznie różnice między systemami RPG polegają na odpowiednim dostosowaniem tych trzech elementów (bohaterów, świata i przygód - a ściślej ich rodzaju). To może spróbujmy przyglądnąć się kilku przykładom:
Już tłumaczę o co mi chodzi. Myśląc nad swoim systemem zadałem sobie to właśnie pytanie - o czym to ma być gra? Słowem jakie są założenia systemu (premise)? Z pomysłem na RPGa jest tak, że pojawia się w głowie jakiegoś MG i powoli ewoluuje. Kolejne pomysły lepią się do siebie i mnożą podsycane różnymi inspiracjami. Po jakimś czasie jest tego naprwde sporo: motywy, miejsca, nazwy, postacie, krainy, przygody, a nawet klimat. Przeglądjać to wszytko człowiek zaczyna się zastanawiać - moment... a właściwie o czym jest ta gra? I czy na pewno gra RPG musi być o czymś?
I żeby sobie nieco ułatwić zacząłem szukać porównań z innymi RPGami. Myślę że wszyscy się zgodzą, że wspólnym mianownikiem wszystkich RPGów będzie poniższe stwierdzenie:
RPG to gra o bohaterach i ich ciekawych przygodach w fantastycznych światach.
Powyższa hmm... teza, brzmi może pokracznie ale chyba oddaje ogólnie to czym są RPG. W każdym z nich pojawiają się postacie (Bohaterowie Graczy), jest określony świat (najczęściej o zabarwieniu fantastycznym) i mamy też przygody (każdy scenariusz to zestaw takich właśnie ciekawych wydarzeń). Praktycznie różnice między systemami RPG polegają na odpowiednim dostosowaniem tych trzech elementów (bohaterów, świata i przygód - a ściślej ich rodzaju). To może spróbujmy przyglądnąć się kilku przykładom:
- Dungeons & Dragons - bohaterowie to herosi pełną gębą, startują od zera, ale po jakimś czasie przeradzają się w coraz potężniejszych przedstawicieli swoich profesji. System zresztą zachęca do rozwoju i "rozbudowania" postaci, wszak chyba najwięcej suplementów zawiera dodatkowe rasy, klasy prestiżowe i atuty mogące wspomóc ten rozwój. Świat to klasyczne fantasy. Oczywiście są różne settingi, jedne bardziej barwne od drugich, ale w sumie można je traktować jak odrębne systemy. Założenia systemu możnaby w sumie określić słowami przytoczonej wcześniej tezy - najróżniejsze przygody w fantastycznych świata, za które otrzymujemy PD i rozwijamy swoją postać.
- Warhammer - bohaterowie pochodzą z różnych warstw społecznych, zarówno z marginesu (szczurołap, złodziej) jak i ze wyższych sfer (szlachcic, kapłan, uczony). Świat to klasyczne fantasy, choć w lekko ciemniejszej tonacji. Założenia systemu? Zwykli ludzie wyruszają na szlak przygody, żeby zmierzyć się z jego niebezpieczeństwami, walczyć z wszędobylskim Chaosem no i nieco zarobić.
- Zew Cthulhu - bohaterowie (a raczej Badacze) wywodzą się z różnych warstw społecznych, ale łączy ich jedno - są świadomi zagrażającemu niebezpieczeństwu ze strony Cthulhu i jego kolegów po fachu. Gra osadzona jest w naszym świecie, rzecz jasna lekko zmienionym (i opartym na prozie pewnego Samotnika). Zadanie bohaterów jest następujące: tropić i walczyć z przedwiecznym bluźnierczym złem spoza naszego wymiaru, do czasu aż rychłe przyjście Przedwiecznych zostanie odsunięte (przynajmniej na jakiś czas), lub gdy badacze na dobre zadomowią się w wariatkowie.
- Wilkołak: Apokalipsa - gramy nadnaturalami, potężnymi i futrzastymi wilkołakami. Świat przypomina naszą współczesność, jak zwykle w tych przypadkach lekko zmienioną. Wilkołaki muszą walczyć ze straszliwym Żmijem, który plugawi Matkę Ziemię i stara się doprowadzić do ruiny i tak już nadszarpnięty ekosystem planety. Gdzieś kiedyś przeczytałem, że to gra o "zbrojnym ramieniu Greenpeace" ;)
- Wampir: Maskarada - system spokrewniony z poprzednim więc gramy nadnaturalami, tym razem wampirami. Świat ten sam (nawet futrzaki z zimnokrwistymi mogą się spotkać!) różnią się jednak założenia. Tematem wielu kampanii do Wampira (czy też "kronik") są zakulisowe, polityczne zmagania i intrygi krwiopijców. Czasem dochodzi walka z mającymi się przebudzić potężnymi wampirami z zamierzchłych czasów.
- Gasnące Słońca - gramy mieszkańcami wszechświata odległej przyszłości, wśród nich zarówno ludzie jak i obcy, szlachta, kapłani oraz przedstawiciele gildii. Świat to Nowe Mroczne Wieki, czyli średniowiecze w kosmosie. W podręczniku podstawowym mowa jest o "pasji" czyli mistycznym poszukiwaniu, które między innymi ma odzwierciedlenie w systemie poprzez odnajdywanie utraconych światów i odkrywanie przyczyn mroku pomiędzy gwiazdami i fenomenu gasnących słońc. Prawda jest taka że to jeden z najbardziej pojemnych systemów z jakimi sie spotkałem.
- Monastyr - gramy przegraną szlachtą, takimi "ostatnimi sprawiedliwymi", którzy próbują się odnaleźć w świecie do którego nie pasują. Sam świat to "mroczne fantasy" wzorowane na naszym baroku, w którym ludzie, wyznawcy monoteistycznej religii, to ci dobrzy, a elfy, krasnoludy i inni poganie, to ci źli. To system o mocno sprecyzowanych założeniach - gramy określoną grupą postaci w określonych warunkach i nawet z pewną określoną przeszłością.
- Neuroshima - bohaterowie przetrwali nuklearny holocaust (albo urodzili sie już po fakcie) i teraz muszą się borykać z niebezpieczeństwami postapokaliptycznego świata. Świat oczywiście zniszczony wojną, podobny do tego, którego wszyscy znają z Fallouta. Podręcznik oferuje różne sposoby gry (mamy 4 kolory), ale tak naprawdę całość sprowadza się do ciekawego świata, w którym możemy umiejscowić swoje przygody (patrz - teza powyżej).
Powyższe systemy mają zarówno ściśle określone złożenia, według których najlepiej tworzyć przygody (Monastyr, Wampir), oraz takie które oferują bogate uniwersa, w których każdy może znaleźć coś dla siebie (D&D, Neuroshima, GSy). Jak widać oba podejścia: otwarty świat a ścisłe założenia, się sprawdzają. Oczywiście w ramach róznych systemów można grać "jak nam się podoba" ale na potrzeby niniejszego wpisu staram się ograniczać do tego co autor RPGa miał na myśłi.
Jeśli chcemy żeby nasz system autorski został zauważony i nie stał się kolejną kalką z D&D, WFRP czy Tolkiena, powinien cechować się wyjątkowością, Można ją uzyskać właśnie bawiąc się założeniami systemu. Zdecydowana większość autorek oferuje przede wszystkim światy - mniej lub bardziej wtórne - ale moim zdaniem to chyba za mało. Oczywiście wyjątkowo oryginalne uniwersum (byleby nie zbyt przekombinowane i zrozumiałe tylko dla autora) może się obronić, wtedy jednak sięgamy do podstawowych "bohaterów i ich przygód w fantastycznych światach". Wydaje mi się, że samym nowym światem to gry, możemy mieć trudności z przebiciem się przez gąszcz systemów autorskich. Jeśli jednak chcesz postawić na "ciekawy świat" to jest to znacznie trudniejsze zadanie - o wiele ciężej przekonać czytelnika do ciekawego uniwersum jeśli nie potrafi się sprzedać swojego pomysłu. Nikt nie będzie się przegryzał przez dziesiątki stron z historią świata, wierzeniami i innymi niezwykle istotnymi elementami uniwersum, żeby odkryć cóż takiego nowego oferuje nam autor autorki (ale zestawienie słów!).
Być może wszystko co napisałem powyżej to truizmy i tak naprawdę nie ma nad czym dyskutować. Wymienione przeze mnie trzy elementy RPGów są tożsame z elementami prozy (bohater, świat przedstawiony i fabuła) więc nie jest to żadna nowość. Może jednak ktoś przeczytwaszy te słowa rozważy je myśląc nad własnym RPG. Piszcie własne systemy i wstrząsajcie polską sceną autrek, byle w pozytywny i przemyślany sposób.
Jeśli chcemy żeby nasz system autorski został zauważony i nie stał się kolejną kalką z D&D, WFRP czy Tolkiena, powinien cechować się wyjątkowością, Można ją uzyskać właśnie bawiąc się założeniami systemu. Zdecydowana większość autorek oferuje przede wszystkim światy - mniej lub bardziej wtórne - ale moim zdaniem to chyba za mało. Oczywiście wyjątkowo oryginalne uniwersum (byleby nie zbyt przekombinowane i zrozumiałe tylko dla autora) może się obronić, wtedy jednak sięgamy do podstawowych "bohaterów i ich przygód w fantastycznych światach". Wydaje mi się, że samym nowym światem to gry, możemy mieć trudności z przebiciem się przez gąszcz systemów autorskich. Jeśli jednak chcesz postawić na "ciekawy świat" to jest to znacznie trudniejsze zadanie - o wiele ciężej przekonać czytelnika do ciekawego uniwersum jeśli nie potrafi się sprzedać swojego pomysłu. Nikt nie będzie się przegryzał przez dziesiątki stron z historią świata, wierzeniami i innymi niezwykle istotnymi elementami uniwersum, żeby odkryć cóż takiego nowego oferuje nam autor autorki (ale zestawienie słów!).
Być może wszystko co napisałem powyżej to truizmy i tak naprawdę nie ma nad czym dyskutować. Wymienione przeze mnie trzy elementy RPGów są tożsame z elementami prozy (bohater, świat przedstawiony i fabuła) więc nie jest to żadna nowość. Może jednak ktoś przeczytwaszy te słowa rozważy je myśląc nad własnym RPG. Piszcie własne systemy i wstrząsajcie polską sceną autrek, byle w pozytywny i przemyślany sposób.
08 lutego 2009
Kolorowe kartoniki na prąd
Ostatnio rozpisywałem się o swoich doświadczeniach z grami karcianymi. Obiecałem też, że napiszę o tym jak można grać w gry karciane przez Internet. W czasach kiedy karcianki królują w dużych miastach, a ktoś kto chce regularnie grać ma do wyboru jedynie te najpopularniejsze (z Magiciem na czele) gra on-line pozwala na spróbowanie swoich sił z graczami z całego świata i to nie tylko w najpopularniejsze gry. Do tego granie po sieci jest zupełnie darmowe!
Dziś opowiem o moich próbach grania w karcianki po sieci i przy okazji spróbuję zachęcić do tego czytających!

CCG Workshop
Moje pierwsze zetknięcie z graniem w CCGs (collectable card games) po sieci było oczywiście przypadkiem. Wtedy nie mogąc się cieszyć dobrodziejstwami płynącymi z posiadania Internetu w domu siedziałem w kafejce przeglądając od niechcenia kolejne linki wygenerowane przez Google. Poszukiwania były związane z moją fascynacją Ragem, grą karcianą na podstawie Wilkołaka: Apokalipsy (wspominałem o tym wcześniej), i prócz ciekawych informacji o fanowskich próbach przywrócenia gry do dawnej świetności, znalazłem wzmiankę o możliwości grania przez Internet. Można było tego dokonać za pomocą programu Card Table - prostego klienta który łączył bezpośrednio dwa komputery tworząc wirtualny stół do gry. Wystarczyło ściągnąć program i obrazki kart by móc cieszyć się grą ze znajomymi. Niestety z uwagi na specyfikę aplikacji trzeba było wcześniej znać taką osobą, która chciałby łączyć się z nami przez Internet. Choć chwilę bawiłem się tym programem nigdy nie udało mi się go wypróbować. Częściowo dlatego, że znalazłem o wiele lepsze narzędzie do gry sieciowej. Był nim Gatling Engine - platforma z serwisu CCG Workshop.
To było zupełnie coś nowego. Program łączył się z głównym serwerem za pomocą klienta, którego można było pobrać ze strony serwisu. Po stworzeniu konta i zalogowaniu się otwierał się przed nami świat starych karcianek, który mogliśmy praktycznie bez ograniczeń odkrywać na nowo. Oczywiście ja trafiłem na tą aplikację chcąc pograć w Rage'a, ale za jej pomocą można było zagrać w każdą z ponad 80 oferowanych gier. Wśród nich znajdowały się takie ciekaw starocie jak Dune CCG, Mythos CCG (pierwsza karcianka na podstawie prozy Lovecrafta), Doom Trooper, Dark Eden, czy nawet X-Files CCG (pełną listę znajdziecie na BoardGameGeek). Jeśli już jesteśmy przy dostępnych grach to wiem, że istniała nawet polska wersja Doom Troopera (z polskimi wersjami scanów kart) i wchodząc na serwer wielokrotnie widziałem, że grają w niego jacyś zapaleńcy.
Z dobrodziejstw Gatling Engine udało mi się skorzystać już mając stały dostęp do Internetu. Pamiętam, że swoją pierwszą grę w Rage'a stoczyłem z użytkownikiem o nicku Lord Kuato (co ciekawe - będącym mieszkańcem Filipin i zarazem swoistą sławą piszącą poradniki budowy decków do Rage'a) i jego wataha wilkołaków z plemienia Uktena spuściła mi niezłe manto. Tak czy inaczej byłem zafascynowany grą i możliwościami jakie z niej płyną. Do tworzenia talii dostępne były wszystkie karty ze wszystkich dodatków oficjalnych (łącznie z ultra-rzadkimi kartami promocyjnymi) oraz wszystkich dodatków fanowskich, które w turniejach uznawane były na równi z oficjalnymi, drukowanymi kartami. Mimo to przyznam się, że nie stoczyłem zbyt wiele walk i po jakimś czasie pierwszy zapał opadł.
Jednak nieoczekiwanie powrócił jakiś rok później, kiedy do gry w Rage'a udało mi się wciągnąć jednego ze znajomych (tak to o tobie mowa Pluszak). Wspólnie na nowo odkrywaliśmy tajniki Rage'a tym razem ciesząc się poprawionymi kartami i zasadami, oraz nowymi dodatkami które ukazały się w czasie mojej nieobecności na GEngine. Rozegraliśmy z Pluszkiem kilka ciekawych partii, które bardzo mile wspominam (mój deck na Ajaba, które atakowały całą watahą, a raczej sforą bo to hienołaki). Niestety za którymś razem, gdy chciałem się zalogować do gry żeby pogrzebać coś przy swoich deckach okazało się, że są jakieś problemy z serwerem. Czasem tak się działo więc nie odebrałem tego jako zapowiedź rychłego odejścia całego przedsięwzięcia. Niestety informacje na forum CCG Workshop rozwiewały wszelkie wątpliwości - CCG Worshop is dead. Z powodów osobistych Bugladen - właściciel całej witryny i serwera przestał wspierać swoje dzieło. Wszyscy fani starych karcianek przyjęli to ze smutkiem (co było widać na forum serwisu).
Zastanawiałem się - co teraz będzie z Rage'm? Ciężko o graczy na naszym polskim podwórku, a na sieci można było grać nie wychodząc z domu praktycznie o każdej porze (Rage był jedną z niewielu karcianek, w którą mogłeś zagrać praktycznie z biegu - zawsze ktoś był zalogowany na serwerze). Z resztą los tej karcianki nie był obojętny tylko mnie - na forum CCG Workshop trwała dyskusja co robić dalej. Choć z GEngine już nie można było korzystać grupa fanów którzy opiekują się Rage'm wciąż była aktywna. Wtedy ktoś wspomniał o możliwości grania z pomocą programu o nazwie Lackey CCG.
Lackey CCG
To było gdzieś pomiędzy GEngine a LackeyCCG, kiedy zacząłem się interesować nową grą karcianą - tym razem w realu. Był to WarCry osadzony w realiach znanego wszystkim świata Warhammera. O swoich fascynacjach tą grą wspominałem juz nieco ostatnim razem więc teraz pominę całą historię. Najważniejsze jest to, że gdy okazało się jak łatwo można zrobić własny plugin do LackeyCCG (czyli wtyczkę umożliwiającą grę w konkretną karciankę) głowę opętała mi jedna myśl - czemu nie zrobić WarCry'a w wersji online?
I stało się! Po przeczytaniu tutoriala na stronie LackeyCCG i ponad godziny żmudnego kopiuj-wklej wszystkich opisów kart można było grać w WarCry kartami z podstawowej edycji. Ależ byłem dumny ze swojego dzieła! Potem szybko podzieliłem się swoim dziełem z innymi fanami WarCry - na naszym forum - i jakiś czas później założyłem skromną stronkę, która miała służyć jako źródło informacji o postępach nad tworzeniem plugina. Znów udało mi się wciągnąć Pluszaka, tym razem do gry w WarCry, i on jeden pozostaje moim wiernym kompanem do kolejnych karcianych bitew.
Żeby zagrać wystarczy ściągnąc najnowszą wersję LackeyCCG ze strony serwisu i rozpakować ją na dysku twardym (nie trzeba nawet instalować). Po włączeniu programu w zakładce Preferences można wybrać jeden z dostępnych pluginów i pobrać wszystkie karty potrzebne do gry. Nie wszsytkie gry dosepne są z poziomu programu - reszta znajduje się na forum serwisu, skad wystarczy je pobrać i rozpakować w katalogu Plugins. Kiedy już dopełnimy tych wszystkich czynności możemy się cieszyć grą dowolną z dziesiątek karcianek jakie oferuje program. Oczywiście do tych mniej popularnych trzeba znaleźć sobie graczy - niestety nie jest tak łatwo. Jeśli ktoś miałby problemy z instalacją LackeyCCG lub plugina pomoc znajdzie w tutorialach zamieszczonych na stronie LackeyCCG a także na mojej skromnej stronie.
LackeyCCG działa na zasadzie wirtualnego stołu - oferuje nam jedynie środowisku gry (karty, znaczniki, obszary gry) całą resztę pozostawiając nam. Co to oznacza? Że zagranie kart nie odbywa się automatycznie i ich efekty nie są generowane przez program. Dla przykładu, jeśli grając w Magicu ktoś chcę rzucić instant, który niszczy kreaturę przeciwnika musi odpowiednią kartę położyć na stół, a jego przeciwnik musi postępować zgodnie z jej instrukcjami. Słowem zupełnie jak w czasie normalnej gry przy rzeczywistym stole.
Część starych karcianek przeżywa swoją drugą młodość dzięki takim programom jak LackeyCCG inne są tylko ciekawostką dla tych którzy się nimi zainteresują. Być może granie na wirtualnym stole to nie to samo co w rzeczywistości mimo to zabawa nabiera nowych waloru gdy gramy z fanami zza oceanu, czyniąc to zupełnie za darmo (a przecież wysokie koszta to czynnik który odstrasza wielu potencjalnych graczy od spróbowania swoich sił w grach karcianych). Nie pozostaje mi nic innego jak zachęcić wszystkich czytających do gry - może wśród wielu pluginów znajdziecie coś dla siebie?
PS: Na forum LackeyCCG zapeleńcy tworzą własne karcianki do gry po sieci. Mamy nurt niezależnych RPG, czyżby tworzyły się także niezależne karcianki?
PS2: Gdybyście mieli jakies pytania odnośnie grania na sieci - walcie śmiało! Postaram się pomóc każdemu.


