Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Monastyr. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Monastyr. Pokaż wszystkie posty

06 lutego 2012

Monastyr News #9

08:00 Posted by Grzegorz A. Nowak , No comments
Oj działo się w tym miesiącu, działo. Fani Monastyru usłyszeli wreszcie konkrety dotyczące wydania podręcznika i nie były to najcieplej przyjęte wieści. Mimo tego pojawiło się sporo materiałów dla tych, którzy wciąż czekają na nową edycje, a Trzewik nie przestaje pracować nad podręcznikiem.

W rozwinięciu jak zawsze garść gorących newsów z minionego miesiąca.

24 stycznia 2012

Monastyr 2.0 - śmiać się czy płakać?

08:00 Posted by Grzegorz A. Nowak , 19 comments
Zdecydowanie jednym z najgłośniejszych newsów minionego tygodnia była wyjaśnienie Trzewika w sprawie Monastyru 2.0. Posypała się fala komentarzy i krytyki, wszędzie gdzie przyklejano wieść rozpalała się dyskusja. Nie zaskoczę nikogo stwierdzeniem, że jestem wiernym fanem Monastyru, więc aż korci mnie, żeby napisać kilka słów na ten temat.

09 stycznia 2012

Monastyr Przebudzenie - LARP Ofensywy 10

14:15 Posted by Grzegorz A. Nowak , , No comments
Jeśli tak jak ja czekacie na nową edycję Monastyru z pewnością ucieszy was fakt, że aktywnych fanów tego systemu jest ciągle sporo. Wśród nich członkowie Bractwa Ofensywa, które organizuje cyklicznie LARP-y w stolicy. Tak się składa, że w grudniu odbył się LARP zatytułowany "Przebudzenie" - w rozwinięciu znajdziecie galerię zdjęć oraz parę słów o samej grze.

06 stycznia 2012

Monastyr News #8

08:00 Posted by Grzegorz A. Nowak , , 5 comments
Nowy rok, ale stary cykl kontynuujemy, szczególnie, że ostatni miesiąc był dla Monastyru całkiem niezły. Można odnieść wrażenie, że coś tam wokół drugiej edycji systemu się dzieje, ponieważ większość newsów pochodzi właśnie od wydawnictwa Portal. Mimo to nie wiadomo tak naprawdę kiedy doczekamy się zapowiadanego od dawna wznowienia linii wydawniczej.

Tymczasem spora dawka newsów z minionego miesiąca czeka na was w rozwinięciu.

21 listopada 2011

Monastyr news #7

13:55 Posted by Grzegorz A. Nowak , , No comments
Stanowczo zbyt dużo czasu minęło od ostatniej odsłony monastyrowych wieści. Z drugiej strony nie działo się przez ten czas aż tak wiele. W ramach powrotu cyklu mały zbiór tego, co udało mi się wychwycić przez ostatnie tygodnie - mam nadzieję, że przyda się fanom Monastyru (i nie tylko).

04 sierpnia 2011

Monastyr news #6

11:00 Posted by Grzegorz A. Nowak , , 1 comment
Jak widać sezon ogórkowy trwa w najlepsze i blog został nieco zapuszczony - trzeba to jakoś zmienić. Na dobry początek zaległe podsumowanie tego, co można znaleźć w sieci do Monastyru. Cykl miał być comiesięczny i mam nadzieję, że od września będzie bardziej regularny. Tymczasem poniżej możecie zobaczyć co fanom Monastyru przyniosły ostatnie tygodnie.

18 maja 2011

Monastyr news #5

16:04 Posted by Grzegorz A. Nowak , , No comments
Mocno spóźniony ale dla tych, którzy czekali - wreszcie jest. Czas na zestawienie ciekawych newsów i wpisów, które zainteresują fanów Monastyru i nie tylko. Co tym razem ucieszy oczy i uszy szlachty Dominium?

05 kwietnia 2011

Monastyr news #4

11:44 Posted by Grzegorz A. Nowak , , , 2 comments
W zeszłym roku prowadziłem cykl z newsami do Monastyru, cieszył się sporą popularnością. Teraz, kiedy zbliża się druga edycja systemu Wydawnictwa Portal i coraz więcej ciekawych wieści wypływa tu i ówdzie, postanowiłem powrócić do zbierania nowinek. Przecież nie każdy śledzi na bieżąco wszystkiego co się pojawi w necie. W ten sposób fani Monastyru mniej więcej co miesiąc dostaną przegląd najważniejszych nowości.

23 marca 2011

Relacja z czatu Wydawnictwa Portal

23:35 Posted by Grzegorz A. Nowak , , , , 4 comments
Właśnie zakończył się kolejny z serii czatów z Portalem, tym razem w ramach Tygodnia Fanów. Tradycyjnie czas więc na briefing najważniejszych tematów poruszonych w godzinnej dyskusji. Ze strony wydawnictwa pojawił się Trzewiczek, który zmagał się z nieco ponad dziesięcioma fanami. Dzielnie dawał sobie radę i oto co można było usłyszeć w czasie rozmowy.

11 października 2010

KB#14: Religia w RPG

21:37 Posted by Grzegorz A. Nowak , , 1 comment
O tym, że religia w grach fabularnych jest problematyczne powiedziano w tej edycji karnawału już nie raz. Rzeczywiście, wierzenia w większości settingów są jeszcze jednym elementem tła, który można wpleść do scenariusza dla podkreślenia specyfiki przedstawionego świata. Kultu są źródłem mocy, stają się zarzewiem konfliktów, lub stanowią punkt zaczepienia dla przygody, lub określonego wątku w scenariuszu. Poza tym gracze rzadko kiedy przejmują się religią, chyba że tworzą akurat postać kapłanów. Ile razy na sesji słyszałem „moja postać lekceważy bogów”, „składam ofiary, modle się okazjonalnie, jak przeciętny mieszkaniec”. Najczęściej gracze religijność swoich bohaterów ograniczają do wplatania w narracje „Na Sigmara”, lub „Jedyny ustrzeż nas przed zakusami złego” - czyli znów element tła.

Jak jednak sprawić, żeby religia odgrywała rzeczywistą rolę w życiu postaci, podobnie jak to czyniła dla ludzi żyjących w okresach historycznych odpowiadających najpopularniejszym realiom. Pozostając ciągle pod wpływem mechaniki FATE, uważam, że ten prosty system może podsunąć pomysł na wplecenie wątków religijnych w życie postaci graczy. Mechanizmem tym są oczywiście Aspekty.

Dla tych, którzy nie są zaznajomieni z mechaniką FATE należy się krótkie wyjaśnienie. Aspekt to krótkie wyrażenie, fraza opisujące naszą postać. Może to być cecha fizyczna (Twardy jak stal) , cecha charakteru (Chciwy do granic), pochodzenie (Wychowany wśród slumsów), element historii (Weteran spod Breny), charakterystyczny przedmiot (Bicz i kapelusz), lub nawet ulubiony tekst („Spróbuj uniknąć tego!”). Cokolwiek gracz nie wymyśli ląduje na jego karcie postaci. W czasie gry, gdy Aspekt pasuje do sytuacji, może dać postaci bonus do rzutu, a gdy Aspekt przeszkadza (Chciwy do granic ma negatywne znaczenie) wymusza na graczu działanie zgodne z treścią Aspektu, ale nagradza takie odgrywanie punktami FATE, które można potem wykorzystać do zwiększenia swoich szans.

Biorąc pod uwagę dowolny setting fantasy wystarczy, żeby gracz wziął aspekt określający jego religijność – bogobojny będzie kierował się przesądami i składał ofiary żeby zyskać sobie przychylność bogów. I rzeczywiście, będzie to nagrodzone punktami FATE. A jeśli gracz postanawia drwić z bogów, którzy rzadko interesują się losem zwykłego człowieka? Również otrzyma nagrodę gdy uda mu się udowodnić, że człowiek jest kowalem własnego losu, choć takie podejście może mu zapewnić opinię bezbożnika, lub heretyka. Świetnie – za to też będzie nagrodzony, gdy jego światopogląd wpływać będzie na grę.

No dobrze, powie zdecydowana większość z Was, ale na co mi ta porada, skoro ja nie gram w FATE'a? Już odpowiadam – to bardzo źle, że nie gracie w FATE'a i powinniście to jak najszybciej zmienić ;). A tak na poważnie – bardzo łatwo zaadaptować pomysł aspektów do innych systemów. W Warhammerze wystarczy żeby gracz gdzieś na karcie opisał krótkim zdaniem swój pogląd na religię. Jeśli odgrywa swoją religijność, lub wierzenia w znaczący sposób wpłynęły na jego postępowanie (np. Gorliwy Sigmaryta nie cofnie się przed walką z wyznawcami Chaosu, marynarza obleje trwoga po tym, jak ktoś zagwizdał w trakcie rejsu, chłop za żadne skarby nie pójdzie rozmawiać z kapłanami Morra) można go nagrodzić odzyskaniem jednego Punktu Szczęścia. Z drugiej strony gdy gracz zapomni o tym, że zadeklarował religijność swojego bohatera, można mu zabrać jeden PS – bohater nie oddał czci bogom, popełnił grzech, dręczy go sumienie i łaska bogów opuści go na jakiś czas.

Moment, znów pewnie ktoś zakrzyknie, ale za odgrywanie są PDki! Dlaczego mam jeszcze dodatkowo mieszać z Punktami Szczęścia?! No cóż, nie da się ukryć, że jest w tym trochę racji, ale o Pdkach rzadko się myśli na sesji. Będą, albo nie będą pod koniec sesji, rozwinę sobie współczynniki, albo jeszcze będę musiał poczekać. Tak czy inaczej Doświadczenie jako nagroda jest znacznie bardziej długofalowe. Natychmiastowa pochwała w postaci odzyskanego PS motywuje znacznie lepiej.

Podobny pomysł pojawił się w czasie projektowania drugiej edycji Monastyru. W pierwszej edycji wybór Patrona był obowiązkowy, jednak nie niósł za sobą żadnych wymiernych korzyści. Nowy system miał wspierać bohaterów podążających za etosem jednego z świętych karianizmu. Postępowanie zgodne z ideałami wybranego patrona skutkowało nagradzaniem Punktami Zasług, które można wykorzystać na sesji, żeby poprawić swoje rzuty, lub zwiększyć szanse udanej akcji. Więcej o tym pomyśle znajdziecie we wpisie Darkena na stronie Monastyru 2.0 (choć nie traktujcie tego jako przedsmaku nowej edycji – wszystko co jest na blogu to tylko pomysły i nie wiadomo czy trafią do ostatecznej wersji podręcznika).

Podobny system można zastosować do innych RPGów – przyjrzyjcie się rozdziałom o wierzeniach i zastanówcie się jak można go wpleść. Pamiętajmy, że w starożytności, czy średniowieczu istnienie boga, czy bogów rzadko było przedmiotem dyskusji wśród prostego ludu, a w światach fantasy bóstwa często objawiają się poprzez widzialnie moce – stąd taki system wspierający odgrywanie religijnych postaci jest jak najbardziej na miejscu. Jeśli przykładacie wagę do elementów wierzeń na sesjach ten prosty sposób może się wam przydać. Jeśli uważacie jednak, że religia na sesjach RPG jest nie potrzebna, to nawet aspekty z FATE'a nie pomogą ;)

21 czerwca 2010

Puszka Pandory #3 - Artefakt

18:43 Posted by Grzegorz A. Nowak , 1 comment
Tym razem nie udało mi się zdążyć z przygotowaniem wpisu na Puszkę Pandory w terminie. Dlatego tym razem z kilkudniowym opóźnieniem zamieszczam swoją odpowiedź na temat rzucony przez Borejkę.

Jak zawsze mój wpis przeznaczony jest dla fanów Monastyru więc tradycja się nie zmienia. Zgodnie z tematem jest to artefakt wraz z drobną pomocą dla graczy i pomysłami na przygody. Link do pliku w formacie PDF znajdziecie poniżej.

Miłej lektury!


Pobierz Artefakt - Puszka Pandory vol.3



Monastyrowe PDFy na poprzednie edycje Puszki Pandory:

20 czerwca 2010

Powrót hrabiego do domu - przygoda w Agarii

00:38 Posted by Grzegorz A. Nowak , 3 comments
Data: 29 V 2010

System: Monastyr

MG: Ja

Gracze: Badguy (Thorgar Beznosy), Procent (Klaudiusz Frollo), Pluszak (Drago Dragović)

Scenariusz: autorska przygoda w Agarii, którą nazywałem roboczo "Powrót do domu"

Nie tak dawno kończyliśmy granie Ostatniej Wspólnej Jesieni, ale moi gracze wciąż nie mają dosyć Monastyru i żądają więcej. Dlatego też z czystą przyjemnością zabrałem się do dalszego prowadzenia, w duchu ciesząc się, że jeden z moich ulubionych systemów zagościł u nas chyba na dobre. Tym razem jednak gracze chcieli rozwijać wątki swoich bohaterów, więc zamiast wybierania kolejnej z firmowych przygód postanowiłem sprostać wymogom grających. I w ten sposób kolejna przygoda przeniosła bohaterów do Agarii, a ściślej do majątku hrabiego Drago Dragovicia. Nim jednak przejdziemy do opowieści wypada przedstawić jej głównych bohaterów:

  • hrabia Drago Dragović - Agaryjczyk i były inkwizytor o niezachwiane wierze, powraca do swojego majątku, żeby zatroszczyć się o przyszłość własnego rodu, gdyż jest ostatnim, niemłodym już, męskim potomkiem;
  • pułkownik Thorgar Beznosy - oficer z Gordu, który całe życie walczył w armiach całego świata za pieniądze, teraz towarzyszy hrabiemu Dragoviciowi pragnąc się osiedlić i odnaleźć nieco spokoju w swoim życiu;
  • hrabia Klaudiusz Frollo - ligijski dandys, jako dusza niespokojna nie potrafi usiedzieć na miejscu i zmierza do swoich kompanów poznanych w Kathardzie, mając nadzieję, że wypełni złożoną obietnicę znalezienia odpowiedniej żony dla hrabiego Dragovicia.
Fabuła

Przygoda naszych bohaterów zaczyna się w Zaprevie, agaryjskim porcie położony w zatoce świętego Mery, gdzie pułkownik i hrabia Drago czekają na swojego kompana. Ten, uporawszy się ze sprawami zarządu majątkiem, przybył również do portu, z zaledwie kilkudniowym opóźnieniem. Podróż Thorgara i Drago zajęła znacznie dłużej niż planowano (zimowe sztormy na morzach skutecznie uniemożliwiły szybką żeglugę) dlatego postanowiono, że już wszyscy razem, w komplecie, udadzą się do Dragogradu.

Tym samym początek sesji upłynął na lekko fabularyzowanym podsumowaniu zysków z majętności - coś co gracze lubią najbardziej. Początkowo całą scenę chciałem odegrać jako rozmowę bohaterów z ich zarządcami, jednak zdecydowanie szybciej poszło zwyczajne liczenie i rzucanie kośćmi, dzięki czemu mogliśmy od razu przejść do właściwej gry.

Ponad tygodniowa podróż do ziem hrabiego minęła bezproblemowo i raczej nudnie, z tym większą radością hrabia powitał znajome pola rozsiane wśród wzgórz. Jednak sielanka obserwowana zza okna została przerwana przez paru żołnierzy zagradzających drogę. Stanowczym głosem nakazali zawrócić, twierdząc, że przejazdu nie ma, jednak szybko zreflektowali się gdy usłyszeli, że w powozie siedzi sam właściciel okolicznych ziem. Bohaterowie zostali szybko odeskortowani do miejscowej karczmy (należącej, rzecz jasna, do hrabiego), którą za kwaterę obrał sobie kapitan Anton Michailović, dowódca wspomnianych żołnierzy.

Przed karczmą rozłożonych zostało kilka namiotów, stały wozy i konie oraz kręciło się kilkunastu żołnierzy. Widać żołnierze rozgościli się na dobre. Wewnątrz karczmy Bohaterowie poznali sprawcę całego zamieszania. Kapitan przywitał właściciela ziem i wyjaśnił, że ich pobyt ma związek z powstaniem w sąsiednim Tylosie - w ciągu roku nieobecności hrabiego wiele się wydarzyło. Oddział kapitana stacjonował w Dragogradzie od kilku dni i jego zadaniem było wytropienie tylosiańskich partyzantów, którzy mieli ukrywać się w okolicznych lasach. Kapitan chciał przeprowadzić akcję nie przeszkadzając hrabiemu w powrocie do domu, ten jednak oferował swoją pomoc szczególnie, że u jego boku znajdował się doświadczony pułkownik Thorgar. Długa rozmowa przybrała jednak burzliwy obrót i dopiero pułkownikowi, który uznał że został obrażony i spoliczkował niekompetentnego kapitana udało się zakończyć dyskusje. Kapitan zmienił swoje podejście i postanowił współpracować z Bohaterami. Wszyscy udali się do dworu rodzinnego Dragoviciów.

Na miejscu hrabiego przywitała domowa służba - wszytko już było zawczasu przygotowane: kąpiel, pokoje i wieczerza. Przybysze mogli więc zasiąść do stołu i rozkoszować się ciepłą strawą oraz dobrym winem przygotowanym na tą szczególną okazję. Wieczerza upływała spokojnie, jednak przerwało ją nagłe przyjście lokaja z zadziwiającą wieścią - ciotka hrabiego właśnie zmierza do jego dworu!

Niespodziewanych gości przywitali wszyscy domownicy przed dworem. Z powozu wysiadła ciotka hrabiego Dragovicia, Helena Stiepakowić, lecz jak się okazało nie podróżowała samotnie. Ku zaskoczeniu wszystkich zgromadzonych, w drzwiach powozu pojawiała się kolejna kobieta - Nevena Stanković, przyjaciółka z lat młodzieńczych hrabiego Dragovicia.

Z uwagi na to, że bohater Pluszaka, w przeciwieństwie do jego samego, znał Nevenę, zaplanowałem na tę chwilę krótką scenę-retrospekcję. Sztuczkę, dzięki której można łatwo wprowadzić jakieś wydarzenie z przeszłości znam z jakiegoś almanachu (może starego numeru Portala?). W każdym razie polega ona na tym, że zamiast opowiadać graczom o jakimś wydarzeniu, na chwilę dajemy im możliwość wcielenie się w bohaterów opowiadanej historii. W ten sposób jej treść tworzy się na bierząco, a gracze aktywnie w niej uczestniczą. Scena, którą przygotowałem miała dotyczyć przeszłości hrabiego Dragovicia, który jako kilkunastoletni chłopak został przyłapany na schadzce z nieco młodszą od niego Neveną. Pluszak wcielił się więc w młodego hrabiego, natomiast pozostali gracze Badguy i Procent dostali ode mnie małe karteczki z charakterem ich bohaterów. Pierwszy z nich otrzymał postać Duszko Vasicia, przyjaciela ojca młodego Drago, a drugi wcielić się musiał w panią Stefaniję Kos, przewrażliwioną opiekunkę młodej dziewczyny. Scena działa się w parku.

Całość wypadła rewelacyjnie. Spodziewałem się, że będzie komicznie, ale Badguy i Procetn staneli na wysokości zadania. Od początku zakładałem, że od tego jak się zakończy ta retrospekcja zależeć będzie przeszłość hrabiego Dragovicia - czy sprawa wyjdzie na jaw? Czy do czegoś rzeczywiście doszło? Jakie będą konsekwencje dla młodych? Rozwiązanie było jednak zupełnie nieprzewidywalne - Duszko, który darzył chłopca sympatią i zrozumieniem obrócił cała sytuacje do góry nogami i pokierował rozmową tak, że to młodzi nakryli opiekunów na schadzce. Dzięki temu ani Drago ani Nevena nie mieli większych problemów, a cala sprawa została między czworgiem uczestników spotkania.


Po przywitaniu należało powrócić do wieczerzy. W czasie rozmowy szybko wyszedł na jaw cel przybycia kobiet. Wracały one z pogrzebu dalekiego krewnego i na wieść, że hrabia powrócił do swoich ziem postanowiły go odwiedzić Zacna ciotka znana była z tego, że jest osobą która jako pierwsza znała wszelkie nowiny i plotki z życia rodzinnego. Drago i Nevena nie widzieli się kilkanaście lat więc niespodziewane spotkanie było okazją do odnowienia starej znajomości. Wieczerza trwała w najlepsze tematów do rozmów było wiele, a wino gospodarza oraz facecje i niestworzone historie hrabiego Frollo poprawiały wszystkim humor. Do tego okazało się, że Nevena jest wdową i hrabiemiu przyszło do głowy zeswatać Dragovicia właśnie z jego dawną przyjaciółką, niestety tego wieczoru inne wydarzenia miały zaprzątać głowy naszych bohaterów.

W czasie wieczerzy pułkownik Thorgar oraz kapitan opuścili biesiadujących, żeby móc na spokojnie omówić problem rebeliantów ukrywających się w lesie. Gordyjski weteran zalecał urządzenia "polowania z nagonką" z wykorzystaniem żołnierzy pozostających pod komendą kapitana. Tym razem rozmowa przebiegła bez problemu i rozkazy zostały przekazane do podkomendnych. Wkrótce jednak pozornie spokojna noc rozświetliła się płomieniami. Jeden z chłopów posłanych z wioski przyniósł alarmującą wieść - jedna z chałup się paliła. Pułkownik wraz ze swoimi przybocznymi, Jurem - sługą Dragoviciów - i kapitanem Michaiłowiciem ruszyli na koniach do wioski, zostawiając damy pod opieką obu hrabiów.

Na miejscu okazało się, że płonie tylko jedna chata a chłopi, wraz z częścią żołnierzy Michaiłowicia, zabrali się już za gaszenie. Pułkownik niewiele myśląc wysłał swoje wywiadowczynie żeby patrolowały skraj lasu, a kapitan zajął się podkomendnymi. W tym czasie we dworze obawiano się, czy całe zamieszanie nie jest jedynie odwróceniem uwagi i przyczynkiem do zaatakowania gospodarstwa hrabiego Dragovicia. Domysły te sprawdziły się jedynie częściowo.

Jednej ze zwiadowczyń udało się zauważyć postać przemykającą w mroku wzdłuż linii lasu. Używając cichej broni jaką jest łuk udało jej się niepostrzeżenie unieszkodliwić wroga. Jakież jednak było jej zdziwienie gdy postrzelony okazał się być jednym z żołnierzy kapitana Michaiłowicia. Całą ta sytuacja mocno śmierdziała. Gdy pułkownik o wszystkim się dowiedział i okazało się, że kapitan gdzieś zniknął postanowił ruszyć do lasu, sprawdzić co naprawdę tam się dzieje. Śladów zaplanowanej nagonki nie było, zamiast tego udało się odkryć oświetloną latarniami i pochodniami polanę. Miejsce usłane było trupami żołnierzy, część z nich zabito strzałami w głowę z bliskiej odległości. Na środku polany, w najbardziej oświetlonym miejscu, wykopana była dziura w ziemi - teraz zupełnie pusta - a wokół leżały narzędzia do kopania. Z kolei Jure, znalazł stary leśny dukt, oraz... brakujących żołnierzy wraz z kapitanem. Na środku drogi stał jeden z wozów, który bohaterowie widzieli przy karczmie, ze złamanym kołem i żołnierzami rozpaczliwie próbującymi naprawić usterkę. Sługa postanowił wrócić do wioski i opowiedzieć o wszystkim co zobaczył.

Tymczasem hrabiowie, będąc przekonanymi, że damom nic nie grozi, przybyli do wioski. Pożar już został prawie ugaszony ale nadal trzeba było pilnować, żeby ogień przypadkiem nie rozprzestrzenił się na sąsiednie budynki, więc do lasu ruszyli Bohaterowie i ich sojusznicy. Na leśnym dukcie nic się nie zmieniło - żołnierze kapitana ugrzęźli na dobre - co oczywiście wykorzystał pułkownik rozkazując otoczenie nieświadomych zagrożenia. Podejście jednak na odległość wystrzału musiała zaalarmować żołnierzy, ale zamiast reagować atakiem kapitan postanowił negocjować. W rozmowie ze schowanymi w zaroślach wytłumaczył całą syutację - skrzynie, które wykopano w lesie zawierają kosztowności z czasów tylosiańskiej rebelii, razem jakieś kilka tysięcy kordniów, którymi żołnierze chcieli powetować sobie niesprawiedliwą i ciężką służbę w wojsku. Kapitan odwoływał się do sumienia pułkownika i jego doświadczenia żołnierskiego, oferował też ponad połowę zgromadzonego bogactwa. Thorgar wyszedł z zarośli ukazując się zgromadzonym, a ci na znak pojednania opuścili muszkiety i wydawało się, że całość zakończy się polubownie. Jednak po kilku słowach rozmowy stary Gordyjczyk wyszarpnął z za pasa broń i oddał strzał do stojącego tuż koło niego kapitana tym samym dając sygnał do ataku. Z zarośli posypał się grad muszkietowych kul, zaatakowani oddali kilka strzałów na oślep i w stronę pułkownika. Całą ścieżkę zasnuł dym prochu, a huk rozerwał nocną ciszę lasu. Po chwili można było ocenić co się właściwie stało. Większość żołnierzy była albo rannych albo konało, kapitan nie miał szansy przeżyć. Ciężko ranny został również Gordyjczyk, ale potężny człowiek był wstanie znieść nawet takie rany. Hrabia Frollo wyskoczył z zarośli aby dokończyć żywot sierżanta - jak się zdawało najbliższego współpracownika kapitana Michaiłowicia - żołnierski pałasz nie miał najmniejszych szans ze szpadą ligijskiego mistrza. Pojedynek, a raczej egzekucja, zakończył się w wyniku jednego złożenia.

Brawurowy wyczyn pułkownika nie mógł jednak zakończyć się bez konsekwencji. Choć sam gordyjski oficer został ciężko ranny nie była to jedyna szkoda jaką odniósł. Okazał się, że jedna z zabłąkanych kul śmiertenie raniła Dowgira, jednego z gordyjskich najemników od lat walczących u boku pułkownika Thorgara.

Ten dramatyczny finał walki, był zarazem końcem przygody.

Podsumowanie

To kolejna z "przygód szpitalnych", czyli sesji rozgrywanych w niecodziennym, publicznym miejscu. Z uwagi na to, nasza gra przerywana była wielokrotnie przez różne nieraz dziwaczne zdarzenia i osoby (starszą panią, która trafiła do złego szpitala; obcą kobietę, która za każdym razem mówiła nam "dzień dobry" i "do widzenia"; księdza, który interesował się RPG ale nie miał czasu żeby zagrać). Zdawało mi się nawet, że nie wiele wyjdzie z takiego grania, okazało się jednak, że było wprost przeciwnie - poprowadziłem jedną z najlepszych przygód ostatnich miesięcy i jestem z niej naprawdę zadowolony.

Prawdę mówiąc jadąc na miejsce spotkania miałem przygotowany jedynie zarys scenariusza mając na uwadze dużą swobodę grających. Zastanawiałem się czy na pewno dobrze robię umieszczając w centrum akcji postać Pluszaka i czy nie zaowocuje to tym, że reszta poczuje się jak postacie drugoplanowe tej opowieści (choć przecież na poprzednich sesjach Pluszak miał nieco mniej możliwości żeby się wykazać). Szczęśliwie nie było z tym problemu - Badguy odnajdywał się w możliwości planowania działań wojskowych przeciw domniemanym tylosjańskim rebeliantom, a Procentowi świetnie szło odgrywanie bawidamka i elokwentnego szlachcica z fantazją. Pluszak, jako gospodarz scenerii całego scenariusz, oczywiście był w swoim żywiole (nawet zachęcałem go czasem do przejmowania narracji, gdy dochodziło do opisów tego jak wyglądał Dragograd). Do najlepszych scen zaliczam prześmieszną "retrospekcję", pełną najdziwaczniejszych opowieści z Kathardu i czystego role-playingu wieczerzy, oraz finałową dramatyczną scenę.

Przy tej ostatniej warto się zatrzymać na chwilę. Wydaje mi się, że właśnie ostatnia scena była przykładem prawdziwego monastyrowego klimatu. Od początku założyłem sobie, że nie będzie ona łatwa i pochopne działanie przynieść może konsekwencje. Przyznam szczerze, że śmierć jednego z sojuszników poruszyła chyba wszystkich (bo np. mnie jako Mistrza Gry również), ale nadała całej scenie ogromnego dramatyzmu. A jak wiemy dramatyzm na sesjach czasem jest dobry. Mocna scena na końcu wyryła się w mojej pamięci i będzie przykładem monastyrowej walki ostatnich sprawiedliwych z przeciwnościami okrutnego losu. Natomiast jeśli chodzi o kwestię pieniędzy to i one dały sporo do myślenia graczom. Wiedzieli dobrze, że zostały zdobyte w czasie powstania w Tylos, i że najprawdopodobniej kosztem zupełnie niewinnych osób. Długo zajęła im dyskusja co tak naprawdę powinni z nimi zrobić i wreszcie postanowili zatrzymać ogromną sumę kordinów. Zamiast jednak folgować swojej chciwości postanowili, że za część sumy zostanie wybudowany kościół, w którym zostanie pokonany zmarły Dowgir. Ogromnie przypadł mi do gustu ten pomysł - niby zwykła majętność na karcie postaci, ale teraz ma ona swoją historię i za każdym razem będzie się przypominała. To także dodatkowa zahaczka na klimatyczne sceny w przyszłych przygodach. Brawa za pomysł!

Po raz pierwszy od dawna mam wrażenie, że przygoda udała się od A do Z. Wyjątkowo nic bym w niej nie zmieniał i na długo pozostanie ona w mojej pamięci. Co zadecydowało o tym "sukcesie"? Myślę, że "otwartość" scenariusza (z prowadzenia OWJ wyniosłem jakże podstawową naukę, że ściśle spisana przygoda może też zaszkodzić) dała sporo dobrego, wątki osobiste pozwoliły się lepiej zaangażować graczom, a kilka zwrotów akcji i sztuczek nie pozwalało się nudzić. Nie wolno zapominać też o graczach, bez których ta sesje nie była by tak ciekawa. Nie byłoby nieprzewidywalnej "retrospekcji", czy hrabiowskich facecji, które sprawiały, że bawiłem się przednie. Cieszę się, że mimo sporych wad Monastyr przypadł do gustu moim graczom i że podzielają moje uczucia względem tego systemu. Dzięki temu nie będzie to kolejny z podręczników kurzących się na półce.

Jeszcze raz dzięki i do następnej sesji!

09 czerwca 2010

TSoY i Monastyr 2.0 w Krakowie

22:56 Posted by Grzegorz A. Nowak , , No comments
Dziś trochę nowinek. Darken, znany z tego, że jeździ po konwentach i gada o The Shadows of Yesterday i nowej edycji Monastyru, pojawi się w tym tygodniu także w Krakowie. Raport z prac nad Monastyrem 2.0 oraz prezentację TSoY (wraz z sesją dla chętnych) będzie można zobaczyć w naszym klubie. Poniżej szczegóły sobotniego spotkania:

Data: 12.06.2010

Miejsce: Klub "Jędruś"
os. Centrum A bl. 6a


Program: Klub otwarty będzie w godzinach 13:00 - 21:30
  • 14:00 - 14:30 Monastyr 2 - raport z prac (Darken)
  • 14:30 - 15:30 The Shadow of Yesterday - prezentacja gry (Darken)
  • 16:00 - The Shadow of Yesterday - sesja (Darken)
Informacje również możecie znaleźć na forum Krakowskiej Sieć Fantastyki.

O projektach Darkena możecie przeczytać na jego blogu.

18 maja 2010

Ostatnia Wspólna Jesień #5

14:36 Posted by Grzegorz A. Nowak , No comments
Data: 24 kwietnia 2010

System: Monastyr

MG: Ja

Gracze: Badguy (Thorgar Beznosy), Procent (hrabia Klaudiusz Frollo), Pluszak (hrabia Drago Dragović).

Scenariusz: Ostatnia Wspólna Jesień (możliwe spoilery)

Wreszcie! Po prawie pół roku od rozpoczęcia udało nam się zakończyć pierwszą z oficjalnych przygód do Monastyru. Nie bez różnych przygód po drodze, po pieciu sesja nareszcie dotarliśmy do finału. Czas najwyższy na oczekiwaną przez graczy relację i podsumowanie tych kilkunastu godzin spędzonych w świecie Monastyru.

Tradycyjnie jednak przypomnijmy główne postaci tej przygody:

  • pułkownik Thorgar Beznosy, gordyjski oficer, potężny duchem i ciałem najemnik, wraz z nieliczną grupką swoich pobratymców służy mieczem za garść (niemałą) kordinów;
  • hrabia Klaudiusz Frollo, ligijski dandys, elegant i koneser kobiecych wdzięków, z trudem znoszący kathardzki klimat i swojego sługę Owena, wytrawny szermierz nie mający sobie równych w szpadzie;
  • hrabia Drago Dragović, agaryjski inkwizytor, wykuty w ogniu wiary w Jedynego i zahartowany w krwi przelewanej na wojnie z Valdorem, duchowy przewodnik drużyny, stojący przed dylematem rodzinnym.

Fabuła

Ostatnia przygoda zakończyła się niemal cliffhangerem, gdy Bohaterowie wspólnymi siłami, starali się odegnać krążące nad ich kryjówką deviria. Dzięki sile wiary inkwizytora i wspólnej modlitwie demoniczne ptaki ugięły się pod niezłomną wolą karian i oddaliły się. Bohaterowie mogli opuścić skalne kryjówki i znów ruszyć przez kolczasty las Thar w stronę Azuron, stolicy Kathardu.

Po powrocie nasi bohaterowie przypomnieli sobie o umówionym spotkaniu z Anną de Cottera, na które ledwo udało się zdążyć. Anna znajdowała się w kaplicy i mimo późnej pory postanowiła przyjąć przybyłych. Za pomocą tajnego przejścia wykutego w skale wszyscy dostali się do niewielkiej biblioteczki, gdzie Anna spędzała większość swojego czasu. W czasie rozmowy córka barona wyjaśniła BG swoje obawy co do osoby własnego ojca. Anna twierdziła, że baron nie zachowuje się do końca normalnie, a przyczyny upatruje w jego orężu, który wydaje się być przeklęty. W ten sposób Bohaterowie usłyszeli od córki barona dokładnie te same zarzuty, jakimi wcześniej tego samego dnia raczył ich Daar Kaza, przywódca buntowników. W czasie rozmowy dało się też zauważyć jak Anna lgnie do hrabiego Dragovicia, jak gdyby jej gest świadczyły o skrywanych głęboko uczuciach. Dalsza rozmowa została jednak przerwana przez przybycie pana de Duerto, kordyjskiego lekarza. Panowie opuścili więc bibliotekę tą samą drogą, którą weszli, jednak hrabia Frollo postanowił nie dawać łatwo za wygraną i podsłuchać rozmowę pani Anny i lekarza. Gdy wreszcie rozmowy ucichły chciał raz jeszcze rozmówić się z Anną pokój był pusty a drzwi na zewnątrz zamknięte.

Tego samego wieczoru miało miejsce jeszcze jedno spotkanie - do gospody "Pod Różanym Krzewem" zawitali przedstawiciele inkwizycji, którzy zapraszali na spotkanie w siedzibie Urzędu. Udał się tam pułkownik Thorgar, do którego później dołączył hrabia Drago. W tym czasie hrabia Frollo nadal chciał na własną rękę wkraść się do pałacu, żeby rozmówić się z niedostępnym baronem (próby nawiązania z nim rozmowy w sposób oficjalny zawiodły). Hrabia przekradł się do tajnego przejścia, widać odnajdując w sobie wspomnienie młodzieńczych eskapad, jednak jego zuchwały plan został odkryty - podniesiono alarm w pałacu. Frollemu udało się spotkać z Anną, która uprosiła go żeby zaniechał swoich zamiarów. Zuchwały wyczyn zakończył się fiaskiem.

Na spotkaniu z Inkwizycją bohaterowie przekazali wyniki dotychczasowych poszukiwań, a także zapoznali się z propozycją Urzędu. Oficjum pragnęło wynająć bohaterów do znalezienia dowodów przeciwko czarnoksiężnikowi, który osiedlił się na północy Kathardu. Hrabia de Camarra, bo tak nazywał się mag, uciekł z Kordu, bu móc na odludziu praktykować swoją mroczną sztukę i do tej pory Inkwizycji nie udało się zdobyć skazujących dowodów. Jednak osoby nie związane z Inkwizycją mogłyby zostać przyjęte przez barona i spróbować znaleźć w jego siedzibie dowodów na paranie się magią. Jednak wobec tego co przekazali Bohaterowie inkwizytorom (szczegóły na temat barona de Cottera), nie nalegano na wyjazd do siedziby czarnoksiężnika. Panowie nie wiedzieli co mają począć, więc oddali decyzję w ręce losu - rzut monetą zdecydował, że udadzą się na północ do siedziby rzekomego czarnoksiężnika.

Po przygotowaniach Bohaterowie opuścili stolicę późnym popołudniem tak, aby do włości barona dotrzeć przed zmrokiem i dać mu możliwość ugoszczenia przybyszów w swojej siedzibie. Podróż przez skalisty płaskowyż przerwała jednak nadchodząca burza piaskowa, która zmusiła Bohaterów do szukania schronienia. Gdy udało się znaleźć odpowiednie miejsce na schronienie przed potężną wichurą nagle okazało, się że zjawisko pogodowe nie jest do końca naturalne. Pośród tumanów piasku u kamieni kroczył pustynny golem, deviria, ktorego Bohaterowie mieli już okazję spotkać. Po raz kolejny wiara w Jedynego pomogła przeciwstawić się demonowi.

Krótko po pokonaniu golema pojawił się kapitan Gustaw de Roberto, dowódca straży zamkowej barona de Camarra. Baron dostrzegł Bohaterów ze swojej wieży i kazał wysłać po nich swoich zbrojnych. Pod eskortą szlachetna kompania dotarła do typowego dla tych okolic, wykutego w skale zamku. Tu zostali od razu gorąco podjęci przez właściciela - wyszedł im na spotkanie na dziedzińcu witając się radośnie z przybyłymi. Baron okazał się być sympatycznym człowiekiem i duszą towarzystwa, który od razu zabrał Bohaterów do kuchni, gdzie zaczął ich sam obsługiwać. Bohaterowie, łącznie z inkwizytorem Dragoviciem, poddali się urokowi osobistemu właściciela zamku i spędzili z nim cały wieczór na posilani się, grze w karty i picu dobrego wina.

Hrabia Frollo, hrabia Dragović i pułkownik Thorgar obudzili się następnego dnia z potwornym bólem głowy, widomą oznaką, że biesiada była huczna. Baron zostawił trojkę spitych szlachciców w kuchni więc ci postanowili poszukać czegoś do zwalczenia suchoty gardła i posilenia się. Radosna i leniwa atmosfera rozprysła się jak bańka mydlana i została zastąpiona grozą, gdy hrabia Frollo zaglądnął do kotła, z którego poprzedniego dnia częstował Bohaterów baron. We wnętrzu znajdowała się ugotowana ludzka głowa.

Bohaterów ogarnęło przerażenie, zrozumieli że wpadli w sidła czarnoksiężnika, że pozwolili sobie na spuszczenie gardy, co wykorzystał przeciwko nim baron. Nie wiedzieli jednak, że znaleźli się w sennym majaku, odurzeni winem podanym przez barona. Widzieli więc śmierć swoich przybocznych, błądzili po pustych pomieszczeniach zamku, spotkali istoty z koszmarów i walczyli ze zbrojnymi barona. Wszystko to dopóki nie nastąpiło przebudzenie poprzedzona kilkoma fałszywymi. Już na jawie okazało się, że zamek został opuszczony przez barona i jego świtę. Zrezygnowani Bohaterowie postanowili powrócić do miasta.

Po powrocie okazało się, że nie było ich przez osiem dni! Przez ten czas wydarzyło się naprawdę wiele - runęła kolejna część dzwonnicy i budowa nie ma szans zakończyć się na czas, Anna de Cottera po ciężkiej walce chorobą zmarła, a jej pogrzeb właśnie się odbywa. Bohaterowie otrzymali dwa listy od zmarłej, napisane na krótko przed śmiercią. Pierwszy zaadresowany był do wszystkich i zawierał błagalną prośbę o ocalenia duszy barona de Cottera. Drugi był przeznaczony dla hrabiego Dragovicia - smutne wyznanie miłości i podziękowanie za nadanie blasku ostatnim dniom życia Anny. Na tym nie koniec niepokojących wieści - armia powstańców gromadziła się pod miastem, a Bohaterowie odkryli na swoich ciałach dziwne znamiona - pamiątki po wizycie u czarnoksiężnika.

Bohaterowie postanowili po raz ostatni porozmawiać z baronem de Cottera. Tym razem udało im się - Robert był spokojny, przygotowywał plany bitwy, która miała odbyć się nazajutrz, nie miał na sobie zbroi. Pancerz stał w rogu sali, jakby złowrogo czuwając u boku swojego pana. To była jedyna szansa na przekonanie barona. Inicjatywę przejął nieoczekiwanie pułkownik Thorgar. Odwołał się do dumy i honoru, poprosił o to by nie ubierać zbroi do jutrzejszego starcia, pokazał pełne żalu listy zmarłej córki. Serce barona zmiękło, wszak córka była dla niego najważniejsza.

Epilogiem całej opowieści była bitwa - pokaz sprawności kordyjskiej machiny wojennej. Wśród walczących był Thorgar wraz ze swoim oddziałem, hrabia Dragović przy boku barona, oraz hrabia Frollo z wynajętym za całe oszczędności oddziałem zbrojnych pod ligijskim sztandarem. Bitwa nie mogła skończyć się inaczej jak zwycięstwem kordyjskich żołnierzy. Nie pomogły deviria ani magia na usługach pogan. Muszkiet i wyszkolenie znów zdały egzamin. Baron poniósł jednak śmierć gdy opętańczo rzucił się na pozycje Daar Kazy. Jednak na twarzy zmarłego malował się spokój - widomy znak, że jego dusza odeszła w spokoju.

Podsumowanie

To był godny finał całej dłuuugiej przygody (która nawet nazywana była przez nas "kampanią"). Choć pod koniec znów czas nas gonił udało się rozwiązać wszystkie wątki i zakończyć scenariusz w należyty sposób. Pod tym względem jestem zadowolony z sesji.

Niestety ta część nie uniknęła nieco nachalnej liniowości, choć było znacznie lepiej niż ostatnim razem. Postanowiłem prowadzić OWJ, po długiej przerwie grania w Monastyr, żeby nieco ułatwić wszystkim wejście w świat Monastyru ale zapomniałem odpowiednio zmodyfikować gotowego materiału tak, by lepiej mogli odnaleźć się w nim gracze wraz ze swoimi postaciami. Przez to kolejna przygoda jaką rozegramy nie będzie jedną z oficjalnych, choć jest tam jeszcze sporo świetnego materiału. Odrobiłem lekcję z twórczego podejścia do gotowych scenariuszy i teraz kiedy znów przyjdzie mi prowadzić coś "gotowego" z pewnością inaczej podejdę do przygotowania scenariusza.

Mimo to w czasie tej sesji były prznajmniej dwie sceny, które na długo zapadną mi w pamięć. Nieoczekiwanie dobrze wypadła wizyta u czarnoksiężnika - w czasie sesji myślałem nawet czy by nie wyrzucić jej ze scenariusza i przyśpieszyć nieco akcję, ale uznałem że należy to uzależnić od decyzji graczy. Chcieli zbadać sprawę czarnoksiężnika, więc otrzymali taką możliwość. Najlepsze jest to, że sami gracze dali się złapać w pułapkę - gdy odgrywaliśmy scenę "biesiady" w kuchni naprawdę dało się odczuć ten radosny, beztroski nastrój. Odgrywanie barona wyszło mi przekonywająco i to na tyle, że gracze byli autentycznie zszokowalni, gdy z garnka wytoczyła się ludzka głowa i cała atmosfera znikła jak ręką odjął. Jestem dumny z tej sceny, szczególnie że wyszła ona przy obopólnej pracy MG i graczy.

Druga scena, która zapadła mi w pamięć to kulminacyjny moment całego scenariusza - rozmowa z baronem i próba przekonania go do zostawienia przeklętej zbroi. W tej scenie szczególnie wykazał się Badguy przejmując inicjatywę w tak ważnym momencie i próbując uratować duszę barona. Nie było tu miejsca na żadne rzuty kością. To argumenty graczy miały zadecydować o tym jaki będzie wynik przygody. Przemowa poskutkowała.

Jeśli chodzi o pozostałych graczy Procent jako hrabia Frollo dał się ponieść nieco awanturniczej naturze swojej postaci, stąd zakradanie się do pałacu, a później pełne fantazji wystawienie własnej chorągwi składającej się z niewiele wartych ochotników za marne pieniądze (w tym Arkana, właściciela gospody). Takie zagrania dokładały kolorystki całej drużynie i nieco humoru na sesji. Postać Pluszaka mogła się wykazać w sytuacjach spotkania z deviria i rzeczywiście gdyby nie silna wiara hrabiego Dragovicia z niektórych sytuacji ciężko byłoby wyjść. Słusznie jednak zarzucał Pluszak niewielki wpływ graczy na akcję. Starałem się dać jak najwięcej możliwości i było chyba lepiej niż ostatnio ale do ideału w tym względzie jeszcze brakowało.

Tak więc przyjdzie nam porzucić teraz pustynny Kathard, bo gracze domagają się kolejnych opowieści z udziałem szlachetnych mężów. Przeniesiemy się jednak teraz zupełnie gdzie indziej, bo piasków pustyni hrabiowie i pułkownik mają już dość. Wieść niesie, że będzie można ich spotkać gdzieś na dalekim zachodzie, na drugim krańcu Dominium. Kto wie, kto wie...

12 maja 2010

Puszka Pandory #2 - Spotkanie na drodze

00:00 Posted by Grzegorz A. Nowak , 1 comment
Nieco wolniej od Karnawału kręci się Puszka Pandory. Druga edycja tej blogowej inicjatywy nastawionej na pisanie mięsistych materiałów, gotowych do wykorzystania na sesji trwa nadal (a przynajmniej mam taką nadzieję). Choć blog opiekuna obecnej edycji gdzieś przepadł ja jak zwykle staram się nie przepuszczać okazji na napisanie czegoś w temacie na swoim blogu.

Tak jak ostatnio przygotowałem drobny materiał do Monastyru. Poniżej znajdziecie link do PDF z tabelą spotkań do wykorzystania na sesji. Ciekawi mnie, czy takie narzędzie przyda się wam na sesjach Monastyru.

Miłej zabawy i ekscytujących podróży po Dominium!

Pobierz Na drogach Dominium - Puszka Pandory vol.2

UWAGA!!!

Wrzuciłem poprawiony plik. Poprzednie wersja miała błąd w tabeli (wynik "13" występował dwa razy - podwójny pech!). Jeśli ściągaliście plik to polecam pobrać go raz jeszcze. Link został również zmieniony.

30 kwietnia 2010

Piąta przygoda do Monastyru trafia pod strzechy!

18:06 Posted by Grzegorz A. Nowak , , No comments
Gwiazdkowy prezent od Wydawnictwa Portal zaskoczył chyba wszystkich fanów Monastyru. Tuż po premierze systemu szumnie zapowiadano serię dziesięciu przygód, każda w innym z głównych państw Dominium. Jednak linia Monastyru nie miała zbyt dużo szczęścia - początkowy zachwyt nad systemem po jakimś czasie został zdławiony przez krytyczne spojrzenie na mechanikę i zmianę postrzegania zasad w RPG. Przygody jak zawsze nie sprzedawały się zbyt dobrze (po dziś można je znaleźć w niektórych sklepach) dlatego szczerze wątpiłem, że ukarze się cała zapowiadana seria. A tu taka niespodzianka - piękny PDF zupełnie za darmo. Specjalnie dla tych wiernych fanów, tych ostatnich sprawiedliwych w Dominium. Duży plus dla Portala - dbać o fanów wydawałoby się martwego systemu?

I niedługo później kolejne zaskoczenie - ktoś, niestety nie pamiętam już kto, rzucił propozycję "a może wydrukować to w POD? Przecież fani z chęcią dołączyliby Przeciw Pierwszemu Przykazaniu do swojej kolekcji. Odezwały się głosy poparcia, w tym także mój. Efekt? Dziś listonosz przyniósł kopertę i w rękach mam nowiutki dodatek do Monastyru. Kolejny duży plus.

Podręcznik prezentuje się równie ładnie co poprzednie przygody do Monastyru. Format jest dokładnie ten sam, layout prawie taki sam, jedynie okładka nie jest sztywna, tak jak w starych przygodach, a papier wydaje się być nieco innej jakości (cieńszy?). Na półce koło innych przygód prezentuje się świetnie i jest wspaniałym dopełnieniem kolekcji. I właśnie o to chodziło. Jeśli chodzi o treść to w porównaniu z wersją PDF nie ma strony ze słowami wstępnymi od Ignacego Trzewiczka (i słusznie bo nie było sensu jej umieszczać w wydaniu drukowanym), a ostatnia strony okładki została uzupełniona o brief przygody, cenę i logo Monastyru - elementy wspólne dla całej serii.

Na koniec mały minus - podręcznik został wysłany w zwykłej kopercie A4 co zaowocowało zgięciami okładki i stron. Może to nic wielkiego, ale ja jestem strasznie uczulony na wygląd nowych nabytków. Rozumiem, że nie płaciliśmy za wysyłkę, a Portal i tak skorzystał z listu priorytetowego, ale może wystarczyło włożyć podręcznik między dwa arkusze kartonu i wtedy byłaby większa szansa, że przyjdzie w całości (choć znając Pocztę Polską można spodziewać się wszystkiego).

W ten sposób do moich rąk trafił pierwszy polski Print on Demand - eksperyment, jak pisze Trzewik, zakończony sukcesem. Kilkudziesięciu fanów postanowiło zapłacić za produkt, który otrzymali już za darmo - tylko dlatego, żeby postawić go na półce wśród pozostałych książek, albo dla zamiłowania do drukowanej książki. To tylko pokazuje, że Monastyr mimo wzlotów i upadków wciąż żyje w sercach fanów, a nowa edycja będzie chyba kolejną niezwykle oczekiwaną premierą. Choć na nią trzeba jeszcze trochę poczekać.

Poniżej mała galeria zdjęć dla wszystkich zainteresowanych. Oczywiście zdjęcia na miarę moich możliwości i środków ;)

19 kwietnia 2010

18 kwietnia 2010

Przygoda na doryjskim pograniczu

12:48 Posted by Grzegorz A. Nowak , 2 comments
Data: 6 III 2010

System: Monastyr

MG: Ja

Gracze: Badguy (Thorgar Beznosy), Procent (Walter Kovacs),

Scenariusz: improwizowana przygoda na pograniczu Dorii


Tego dnia mieliśmy grać w kolejną odsłonę Ostatniej Wspólnej Jesieni, jednak z samego rana w niedzielę zadzwonił do mnie Pluszak i niestety musiał odwołać swoje przybycie. Zachęcał bym prowadził dalej nie zważając na jego nieobecność (przecież tak się nie raz robiło), jednak jak pamiętamy ostatnia sesja została przerwana niemal cliffhangerem, gdy drużyna pod przewodnictwem inkwizytora Dragovicia (czyli właśnie Pluszaka) próbowała odpędzić modlitwą potężnego deviria. Stwierdziłem, że głupio byłoby ciągnąć to bez jednego gracza. Ale trzeba było prowadzić! Więc poprowadziłem pierwszą od bardzo dawna improwizowaną przygodę.

Zacznijmy od Bohaterów. Badguy grał znanym z naszych sesji OWJ gordyjskim oficerem - Thorgarem Beznosym, ze swoją grupą przybocznych zbrojnych. Procent natomiast chciał spróbować czegoś nowego, więc stworzył sobie już wcześniej Waltera Kovacsa - doryjskiego rycerza zakonnego. Poniżej tradycyjne sylwetki postaci:

  • pułkownik Thorgar Beznosy, gordyjski oficer, potężny duchem i ciałem najemnik, wraz z nieliczną grupką swoich pobratymców służy mieczem za garść (niemałą) kordinów;
  • Walter Kovacs, doryjski rycerz zakonny, który postawił sobie za cel służenie swojej ojczyźnie i ocalenie jej od upadku, bezwzględny w spotkaniu ze sługami ciemności, na krok nie odstępuje go jego prywatny spowiednik Dietriech dor Amroth
Jak już wspominałem nie miałem zbyt wiele czasu, żeby przygotować przygodę - wiedziałem tylko jakimi postaciami będą grać Procent i Badguy. Postanowiłem więc, że przygoda będzie miała miejsce w Dorii, przypomniałem sobie opis krainy z podręcznika i wrzuciłem do plecaka Atlas Map Dominium. Oto co z tego wyszło.

Fabuła

Bohaterowie już od początku zostali wrzuceni w wir akcji. Środek bitwy, odgłosy walki, padające ciosy, szczęk krzyżowanych ostrzy, krzyki rannych, chaotyczne rozkazy, uszy pozatykane od huków muszkietów, nosy wypełnione zapachem krwi umierających. Thorgar i Walter służyli razem w oddziale patrolującym wschodnie pogranicze Dorii, gdzie często dochodziło do walk z pogańskimi plemionami, żyjącymi pośród stepów. Ich oddział został zaatakowany i niestety przegrywali. Gdy zrozumieli, że nie mają szanse na pokonanie gorzej uzbrojonego, ale liczniejszego wroga postanowili się wycofać do rosnącego nieopodal lasu.

Został ich zaledwie kilkunastu, w tym ciężko ranny rycerz, którego trzeba było położyć na prowizorycznych noszach. Gordyjskie zwiadowczynie przez cały czas sprawdzały teren, z przodu i z tyłu pochodu tak, by nie wpaść w jakąś pułapkę i zarazem nie dać się złapać pogańskim zagonom. Podróż przez ciemne, doryjskie lasy dawała odrobinę wytchnienia, choć położone na pograniczu puszcze, rzadko odwiedzane przez człowieka, mogły skrywać swoje mroczne tajemnice.

Pod koniec pierwszego dnia drogi grupa dotarła do niewielkiej polanki usianej głazami. Wszyscy uznali, że jest to dobre miejsce na spoczynek. Dopiero po jakimś czasie rycerz Walter spostrzegł, że pokryte mchem głazy zawierają jakieś niezrozumiałe napisy. Rozmowa z duchownym potwierdziła domysły Doryjczyka - były to najprawdopodobniej pozostałości jakichś pogańskich budowli, być może sięgających jeszcze czasów przed nadejściem Proroka. Wszyscy zaczęli dyskutować czy przebywanie w tym miejscu jest na pewno bezpieczne, podjęto jednak decyzje, że zostają. Duchowny miał jedynie odprawić modlitwy egzorcystyczne i pobłogosławić miejsce odpoczynku. Niestety końca dnia nie doczekał ciężko ranny rycerz. Został pochowany na miejscu przy zachowaniu obrzędów i modlitw, które miały bezpiecznie odprowadzić duszę zmarłego. Po tych smutnych wydarzeniach udano się wreszcie na spoczynek, wcześniej oczywiście wystawiając warty.

Noc minęła spokojnie, choć Thorgar miał dosyć niepokojący sen. Gdy stał na warcie wydawało mu się, że usłyszał coś w lesie, szybko zbudził zwiadowczynie, które miały przepatrzyć teren i gdy zwrócił się znów w stronę, skąd dobiegać miały odgłosy, zobaczył przed sobą rosłego mężczyznę, odzianego w zbroję - doryjskiego rycerza. Postać wydawała się być nierealna i bezgłośnie poruszała ustami starając się coś przekazać gordyjczykowi, jednak ten nie był w stanie jej zrozumieć. Wtedy właśnie oficer przebudził się ze snu.

Oczywiście sen na sesji to stary filmowy trik, którego już dawno nie używałem. Całość polega na tym, że sen opisujemy graczowi normalnie, jakby nic się nie zmieniło w narracji. Czyli Gordyjczyk wstaje obiera wartę, stróżuje itd. Wszystko idzie w najlepsze aż do kulminacyjnego momentu, w którym MG kwituje wszytko słowami "i w tym momencie się budzisz". Prosta i efektowna sztuczka.
Następnego dnia z rana oficer opowiedział księdzu wszytko, co mu się śniło. Duchowny pocieszył go, że być może aura tego miejsca nie sprzyjała dobremu snu i że wiara uchroni ich przed wszelkimi niebezpieczeństwa ze strony nieczystych sił. Wysłany zwiad w krótkim czasie przyniósł niezbyt pomyślne wieści - oddział dzikich plemion obozował dosłownie kilka mil od oddziału Bohaterów. Wygląda na to, że poganie jeszcze nie wpadli na trop żołnierzy.

Dalsza droga nadal wiodła na zachód, w stronę bardziej cywilizowanych terenów i wojskowych stanic. Tym razem narzucone zostało szybsze tempo - zagrożenie ze strony przemykających przez las pogan było realne. Po kilku godzinach drogi jedną ze starych, leśnych ścieżek grupa dotarła na skraj lasu. Teren otwierał się na duże jezioro, oraz przycupnięte obok niego pozostałości starych kamiennych fortyfikacji, z których ocalała jedynie część wieży. Lustrując teren w poszukiwaniu niebezpieczeństwa zwiadowcy dostrzegli jakąś postać stojącą nieopodal pozostałości murów obronnych.

Gdy żołnierze podjechali bliżej ruin, okazało się że zamieszkuje je stary pustelnik, który pozdrowił przybyłych i prosił o rozgoszczenie się. Choć nie można było się pozbyć podejrzeń, staruszek nie sprawiał wrażenia niebezpiecznego, a przecież w tych terenach można było spotkać pustelników. Czas upływał dosyć szybko na rozmowach ze starcem, lecz zostały one przerwane przez przybycie zwiadu. Donosił o zbliżających się poganach. Staruszek zaproponował schronienie się w wieży. Żołnierze mieli niewiele czasu, jednak wykorzystali go, żeby zabarykadować wejście do ruin i przygotować się do obrony.

Gdy pojawili się poganie żołnierze byli gotowi. Atak rozszalałych dzikusów początkowo był odpierany bez trudu - salwy z muszkietów kładły trupem kolejnych dzikich, a barykada najeżona pikami pozostałą niezdobyta. Jednak fala pogan nie malała, a śmierć pobratymców tylko wzmagała ich bojowe szaleństwo. Gdy walka trwała w najlepsze starzec zaczął snuć opowieść o pewnym lordzie, który władał ziemiami na pograniczu wiele wieków temu. Jego zamek miał być atakowany przez nieprzebrane rzesze straszliwych wojowników którym lord, wraz ze swoimi rycerzami dawał odpór. Opowieść starca dziwnie zgadzała się z tym co działo się teraz na polu bitwy. Gdy żołnierzom było coraz ciężej walczyć, starzec opowiadał o padających i rannych wojownikach lorda. Gdy dzicy poganie wdrapywali się na pośpiesznie ułożone barykady i resztki murów, starzec snuł opowieść o fali wroga, która przełamywała rycerską obronę. Wreszcie jeden ze zbrojnych gordyjskiego oficera uznał, że to pustelnik jest przyczyną napierającego wroga i zdzielił go w pysk tak, że ten natychmiast zamilknął padając we krwi na ziemię. To jednak nic nie dało, dzicy wdarli się do wątłej wieży, walczący byli co raz bardziej zmęczeni, padali ranni i zabici. Rycerz Walter rzucił się na swoim rumaku w największą ciżbę pogan siekąc na lewo i prawo swoim potężnym mieczem - chciał zabrać ze sobą do grobu jak najwięcej niewiernych. Wydawało się, że klęska była nieunikniona.

Jednak starzec zdołał się dźwignąć i szeptem wypowiedzieć ostatnie słowa opowieści:

Gdy Lord żegnał się już z życiem i polecał swoją duszę Jedynemu, pomoc przyszła niespodziewanie. Lecz widząc kto przyszedł z pomocą, Lord miał żałować, że w myślach o nią prosił.

Kiedy padły te słowa z jeziora wyłonił się potężny deviria, który długimi mackami zaczął wciągać przerażonych pogan do wody. Armia dzikusów momentalnie rozpierzchła się szukając ratunku, a wodny potwór żywił się bezbronnymi wojownikami. Po chwili z powrotem opadł w głąb wody jeziora.

Tym mocnym akcentem zakończyliśmy sesję.

Podsumowanie

Początkowo obawiałem się jak mi wyjdzie improwizowanie, ale okazało się, że nie było tak źle. Patrząc na fabułę przygoda była raczej prosta, ale chyba miała w sobie odrobinę z tego unikatowego monastyrowego klimatu, a sam obraz Dorii też udało się ciekawie odmalować. Gracze stwierdzili, że przygoda miała klimat Północnej Granicy Feliksa W. Kresa i przyznałem im rację, choć nie myślałem o tej książce gdy opracowywałem ramy scenariusza. Jest też parę niedoróbek związanych z wymyślaniem "na prędko" - rozpocząłem wątek pogańskiego cmentarzyska, umierającego na nim doryjskiego żołnierza, oraz pojawiającego się tam ducha, które niestety nie zostały należycie rozwinięte. Po prostu nie starczyło na to czasu, a cała przygoda była jednostrzałem, drobnym epizodem z życia gordyjskiego najemnika, jeszcze sprzed jego wyprawy do Kathardu. Myślę, że jako przerywnik między sesjami kampanii, sesja wypadła dobrze i jestem z niej zadowolony.

Badguy i Procent mieli wiele okazji do pobawienia się swoimi bohaterami. Gordyjski oficer wciąż korzystał ze swojego oddziału planując zwiady, rozstawiając muszkieterów, pilnując obozu w czasie wart. Rycerz Procenta też nie mógł narzekać na nudę i jako żelazna maszyna do zabijania z radością pokazywał gdzie jest miejsce każdego poganina - w ziemi. Do tego Walter to zupełnie inna postać od Ludwika Frollo, co przyznał nawet Badguy ustami Thorgara, uznając rycerza za prawdziwego fanatyka, którego nie powstydziłoby się rycerstwo z Kary. Obaj gracze grali na wysokim poziomie i łatwo oddawali się ciekawym klimatycznym rozmowom - przecież sama fabuła była krótka i nieskomplikowana (walka - obóz - walka) jednak sporo czasu zajmowały dyskusje o Jedynym, poganach i zagrożeniach dla karianizmu.

Szybko sklecona sesja wyszła naprawdę nieźle i wszyscy bawili się równie dobrze, zarówno MG jak i gracze. Teraz po tej krótkiej reminiscencji z Dorii trzeba powrócić do odległego, gorącego Kathardu. Ale to już na kolejnej sesji.

01 kwietnia 2010

Kwietniowy czat z Portalem

22:08 Posted by Grzegorz A. Nowak , , , 5 comments
Dziś odbył się kolejny czat z Portalem, więc kontynuując tradycję znów postaram się wysupłać z chaotycznej rozmowy najważniejsze (a także zupełnie nieważne) informacje o produktach, planach i życiu Wydawnictwa Portal. Dziś sporo było o najgorętszej wieści ostatnich dni, Monastyrze 2.0, a także RPO i NS Tactics. Jak zwykle jest też parę osobistych myśli Trzewika i zwyczajnych ploteczek. Mimo sugestywnej daty Trzewik zapewniał, że nic z tego co powiedział nie było żartem, choć, jak sądzę, nadal większość informacji ma charakter nieoficjalny.

Monastyr

  • nowa edycja będzie skierowana do tej samej grupy odbiorców co poprzednia, jednak tym razem Portal chce im dać system pozbawiony błędów, którym będą mogli się cieszyć zamiast ciągle z nim zmagać,
  • 12 krzyży - zbiór opowiadań ze świata Monastyru nadal jest w planie wydawniczym na ten rok,
  • w Drugiej Edycji najprawdopodobniej wyleci mechanika walki, ograniczenie grania starcem (czyli będzie można grać również młodszymi bez odgórnego narzucenia wieku bohatera) zostanie zmieniona też część opisu świata,
  • generalnie nowa edycja będzie miała dużo zmian,
  • nowa edycja Monastyru nazwana jest 2.0, a nie 1.5 jak NS, bo będzie sporo rewolucyjnych zmian,
  • w nowym podręczniku będą przedruki + dodatkowy materiał,
  • na forum Portala trwa dyskusja o potrzebnych zmianach - jak na razie ilość postulatów przytłoczyła Trzewika,
  • Trzewik ma zamiar brać udział w dyskusji o Monastyrze 2.0, choć na razie czuje się przytłoczony sporym odzewem,
  • Trzewik jest za dramatycznym uproszczeniem walki,
  • Trzewik uważa, że pchnięcie storylinii do przodu jest ciekawym pomysłem,
  • być może będzie limitowana edycja Monastyru 2.0,
  • na razie ciężko mówić o szczegółach nowej edycji - zobaczymy co wyjdzie po konsultacjach z fanami,
  • sprzedano ok. 3500 podstawek do Monastyru ale wielu fanów ma obie podstawki (w miękkiej i twardej oprawie),
  • akcja Przeciw Pierwszemu Przykazaniu w POD zakończona sukcesem - do tej pory jest ok 50 zamówień,
  • W Valdorze są nekromanci (w dodatku do Strongholda będzie armia nieumarłych),
  • Valdor ma duże szanse wyjścia, jeśli Monastyr 2.0 nie okaże się totalną klapą (chodzi raczej o Valdor RPG, system w konwencji high-fantasy, niż niegdyś zapowiadany dodatek do Monastyru),
Rzeczpospolita Odrodzona

  • system jest ciągle testowany, chłopaki grają regularnie, a wyniki testów są bardzo obiecujące,
  • RPO będzie na 3k20 - po rzucie0 wybiera się średni wynik i porównuje ze współczynnikiem (musi być mniej); testy wypadają obiecująco,
  • nie będzie na Savage Worlds, tylko na uproszczonej mechanice NS,
  • tą samą mechanikę (odpowiednio dostosowaną) być może zastosuje się w Monastyrze 2.0,
  • mechanika 3k20 nie jest spisana na straty (pomimo krytki) i nadaje się do zmian, co będzie widać w RPO,
  • dodatki do RPO są w planach,
  • mechanika RPO jest uproszczoną z NS - wybierasz środkową kość, nie ma procentów nie ma segmentów,
  • Trzewik: "RPO jest totalnie rewelacyjną grą i wierzę, że sięgną po nią fani 3k20 jak i jej wrogowie",
  • oficjalne materiały do RPO (strona itp.) pojawią się dopiero jak będzie pewność, że system ukaże się w ciągu kilku miesięcy,

NS Tacitcs

  • NS Tacitcs od początku siedziała w głowie Trzewika (co widać po podręczniku do NS) - w czasie pisania podstawki grał sporo w Warhammera Battla i Necromundę,
  • figurki są robione na zlecenie według concept artów przygotowanych w wydawnictwie,
  • skala będzie jak w Infinity,
  • gra będzie raczej tania - za ok. 110zł będzie gang, którego można rozwinąć za pomocą dodatkowych blisterów,
  • zdjęcia przykładowych figurek są na Facebooku,
  • figurki promocyjne (unikatowe) będą nagrodą w turniejach/kampaniach,
  • NS Tactis jest mocno "przygodowa", więc oprócz gangerów i żołnierzy są figurki Szczura, czy Złodzieja - gracze RPG też będą mogli z nich korzystać,
  • NS Tactics będzie miała przydzielonego osobnego pracownika w Portalu, który będzie się zajmował wszystkim (sceną turniejową, promocją, organizacją eventów i tym, żeby gra "żyła").
Neuroshima

  • Multidej pracuje nad dodatkiem Krew i Rdza 2,
  • Nowy Jork i Mutanci są pisane przez osoby spoza wydawnictwa i nie wiadomo na jakim są etapie,
  • na horyzoncie jest drugi box do NS - oczywiście limitowany,

Almanachy MG

  • autorem nowego almanachu jest Trzewik i Moracz,
  • Graj trikiem ukaże się w II kwartale 2010,
  • są plany przynajmniej 3 kolejnych almanachów (notatki rozpisane).
Indie

  • chłopaki z Portala są zakochani w Cold City, Trzwik uważa tę grę za genialną,
  • nie ma w planach dodatku do Kiedy Rozum Śpi.

Planszówki

  • jest w planach gra przygodowa w świecie Neuroshimy (neuroMagia i neuroMiecz?),
  • kolejny projekt planszowy Trzewika nie będzie miał nic wspólnego z NS i Monastyrem, a planowany jest na 2011 - będzie to gra kooperacyjna,
  • Rust & Dust (niekolekcjonerska karcianka w świecie NS): będzie to szybka gra na 2-4 graczy, a w niej odwiedzanie lokacji, wyszukiwanie gambli, rozwijanie gangu; z założenia ma być dynamiczna, szybka w stylu Race for the Galaxy, czyli 30-40 min emocjonującej gry,
  • Stronghold: dodatek się robi, ale wolniej niż zakładano - dużo pracy przy testach w Wydawnictwie,
  • Stronghold: dodruk Strongholda będzie w II kwartale 2010,
  • Stronghold: nieumarli, nowa armia z dodatku, będą integralną częścią świata Monastyru.
Inne
  • nikt z wydawnictwa nie zajmuje się konwersją NS czy Monastyru na mechanikę Savage Worlds,
  • po RPO Trzewik z Moraczem zrobią RPG w konwencji hard SF, albo horror (już dawno im to siedzi w głowie),
  • przez brak czasu i "Sajgon" w firmie, nie ma nowej audycji, choć Trzewik bardzo by chciał ją nagrać,
  • Trzewik idzie do pracy uśmiechnięty - serio!
  • Trzewik uważa że Warhammer 3ed to ciekawy produkt,
  • Enc zauważył, że można wydać 3k20 jako mechanikę uniwersalną w osobnym podręczniku, skoro RPO i Monastyr 2.0 mają być na niej oparte (Trzewik przyznał, że nie rozważali takiego wariantu),
  • nic nie stoi na przeszkodzie, żeby fani używali systemu 3k20 do własnych projektów - Wydawnictwo jest otwarte na pomysły,
  • Trzewik nie widzi sensu wydawania papierowego pisma o RPG,
  • Trzewik zamówi edycję limitowaną Savage Worlds :D
  • Trzewik nie był zadowolony z frekwencji na czacie ;)
  • nie ma wolnych etatów w Portalu :P
To tyle podsumowań. Do tego MaWro zobowiązał się wrzucić na forum Portala zrzuty ekranu całego czatu, specjalnie dla wnikliwych.

Zapomniałbym! Tradycyjnie miało też miejsce losowanie nagrody dla jednego z uczestników czatu (wygrała Narmo - gratulacje!), oraz licytacja unikatów za gamble w ramach akcji Gambluj z Portlem. Jak widać warto się pojawiać na czatach.

EDIT: MaWro wrzucił zapis czata na forum Portala. Zachęcam do lektury.

18 marca 2010

Monastyr - Ostatnia Wspólna Jesień #4

22:40 Posted by Grzegorz A. Nowak , 3 comments
Data: 6 III 2010

System: Monastyr

MG: Ja

Gracze: Badguy (Thorgar Beznosy), Procent (hrabia Klaudiusz Frollo), Pluszak (hrabia Drago Dragović).

Scenariusz: Ostatnia Wspólna Jesień (możliwe spoilery)

Od ostatniej sesji Monastyru minęły prawie 3 miesiące, ale to nie przeszkodziło nam reaktywować kampanii. Cieszę się, że Monastyr znów wraca i nadal jest chęć gry. Co prawda graliśmy w trochę niecodziennym otoczeniu, bo w szpitalu, ale nie wpłynęło to w moim odczuciu na grę. Jak na takie warunki mieliśmy sporo spokoju i komfortu: pojedyncza sala i w miarę wyrozumiały personel sprzyjał spokojnemu graniu, choć nie powiem, zdarzały się krótsze i dłuższe przerwy ale wszytko dało się znieść.

Przechodząc do samej sesji przypomnijmy głównych bohaterów:

  • pułkownik Thorgar Beznosy, gordyjski oficer, potężny duchem i ciałem najemnik, wraz z nieliczną grupką swoich pobratymców służy mieczem za garść (niemałą) kordinów;
  • hrabia Klaudiusz Frollo, ligijski dandys, elegant i koneser kobiecych wdzięków, z trudem znoszący kathardzki klimat i swojego sługę Owena, wytrawny szermierz nie mający sobie równych w szpadzie;
  • hrabia Drago Dragović, agaryjski inkwizytor, wykuty w ogniu wiary w Jedynego i zahartowany w krwi przelewanej na wojnie z Valdorem, duchowy przewodnik drużyny, stojący przed dylematem rodzinnym.

Fabuła

Poprzednie spotkanie zakończyło się, gry bohaterowie udali się na pustynie, żeby spotkać się z przedstawicielami rebeliantów. Niestety najwyraźniej coś poszło nie tak, gdyż łącznik nie pojawił się, a miast niego BG mogli po raz pierwszy zobaczyć mityczne Skaragi - demoniczne ptaki pustyni. Oczywiście okazały się być nieco mniej mityczne, niż zapewniali niedowiarkowie. Dzięki pomocy gordyjskich łowczyń (podwładnych pana pułkownika) udało się przedrzeć przez las Thar i odnaleźć ciało nieszczęśnika pochwyconego przez deviria. Był to najprawdopodobniej niedoszły łącznik.

Po powrocie do Azuron i wyleczeniu dotkliwych ran nabytych w trakcie przechadzki po lesie Thar, panowie udali się na spoczynek odkładając decyzję co robić dalej na dzień następny. Niestety nie dane im było odpocząć zbyt długo - na godzinę przed świtem obudziło ich bicie na alarm. Szybko zebrawszy się na parterze karczmy postanowili sprawdzić co się dzieje w mieście. Kiedy hrabia Dragović chciał wyjść na zewnątrz gospody uderzył go silny podmuch gorącego, piaszczystego powietrza - przez ulicę biegła potężna postać, którą omiatał pustynny wir. Niewiele myśląc panowie rzucili się w pogoń za monstrum, które jak się później okazało, było przez miejscowych określane piaskowym golemem. Kilka muszkietowych palb nie uczyniło większej szkody demonowi, który bez trudu przechodził przez mury domostw. Pułkownik domyślił się dokąd zmierza monstrum i znając już nieco układ uliczek miasta postanowił przeciąć mu drogę. Thorgar i golem spotkali się praktycznie w tym samym momencie tuż przed krawędzią wielkiej szczeliny przecinającej środek miasta. Strzały muszkietowe niewiele czyniły potworowi, który zmierzywszy wzrokiem potężnego gordyjczyka rzucił się do przepaści.

W tym samym momencie, w którym pojawił się golem miał miejsce kolejny wypadek na budowie. Hrabiowie Dragović i Frollo udali się na miejsce, żeby zorientować się w sytuacji, natomiast pułkownik udał się do gospody "Hucznej", która jak BG sądzili, miała być miejscem przerzutowym dla rebeliantów. Bo zastraszeniu gospodarza pułkownik dowiedział się co znajdowało się w przemyconej paczce (pistolety). Po jakimś czasie do pułkownika dołączył hrabia Frollo, ale nic ponad to nie udało się ustalić. Dwie łowczynie z gordyjskiego oddziału zostały obserwować Huczną. Hrabia Dragović próbował dowiedzieć się czegoś więcej na budowie, jednak bariera językowa niezwykle to utrudniała.

Tego dnia miało miejsce szereg pojedynczych wydarzeń - spotkanie z czarnoskórym nomadem, rzekomy atak skaragów, czy widok kathardzkich młodych lojalistów zachłyśniętych nową narodowością. Bohaterom udało się też spotkać zatroskanego Jonasa de Burros - nadzorcę budowy katedry w Azuron. Zyskawszy sobie jego sympatię dowiedzieli się, że inżynier został zwolniony z posady, a jego miejsce zajął sam baron. De Burros zwrócił uwagę na powtarzające się wypadki spowodowane morderczym tempem pracy i był wyraźnie przejęty losem samej budowy jak i barona de Cottera. Choć baron potraktował go niesłusznie, de Burros wykazał się zrozumieniem dla sytuacji w jakiej znajduje się ojciec chorej dziewczyny. Tego dnia po raz kolejny buntownicy skontaktowali się z BG, przepraszając za nieudane spotkanie i ponownie zapraszając w to samo miejsce.

Po odpoczynku, późny popołudniem panowie znów udali się do "biała głaza" na północ od miasta. Tym razem przewodnik czekał w umówionym miejscu i przywitawszy się z przybyłymi zaczął się przedzierać przez las Thar. Po męczącej drodze Bohaterowie wreszcie dotarli do kryjówki rebeliantów, gdzie zostali zaprowadzeni przed obliczę przywódcy Daar Khazy, syna kathardzkiego króla. Zbuntowany dziedzic, płynnym kordyjskim, wyjaśnił przybyłem cel spotkania - chciał przedstawić swoje racje i uświadomić bohaterów, że baron de Cottera współdziała z siłami Ciemności. Jego rapier i zbroja miały być przeklęte, a on sam pozostawać w konflikcie z Inkwizycją. Daar Khaza poprosił, aby Bohaterowie nie stawali na jego drodze do barona, gdyż w "zasługuje na śmierć". Rozmowa została przerwana przez przybycie skaragów. Khaza poradził Bohaterom pozostać w jaskini i skryć się przed latającymi demonami, jednak hrabia Dragović miał inny pomysł. Postanowił stawić czoło deviria i przegnać ich siłą swojej wiary. We trójkę Bohaterowie stanęli przed wejściem do jaskini i zaczęli modlić się do Jedynego...

...i w tym dramatycznym momencie musieliśmy zakończyć sesję!

Podsumowanie

To nie była najlepsza sesja. Piszę to z całą powagą. Wydaje mi się, że zbytnio trzymałem się litery scenariusza, przez co mimowolnie ograniczałem możliwości graczy i popełniając podstawowy wręcz błąd mistrzowania - kładąc historię nad zabawę graczy. Przygoda zbytnio się przeciągała, wprawiając graczy w znudzenie i budując poczucie braku wpływu na wydarzenia scenariusza. Szczególnie Pluszak ujął to dobitnie wzruszając ramionami i mówiąc, że "nie widzi dalszego punktu zaczepienia".

Gdy zauważyłem, że sesja idzie w złym kierunku wreszcie przejrzałem na oczy i starałem się na szybko modyfikować scenariusz i dawać więcej możliwości graczom. Miałem kilka pomysłów - stąd doszło do zmagań Wiary ze skaragami, które wykorzystałem żeby zaangażować postać Pluszaka - lecz już było trochę za późno na "uratowanie" sesji. Niestety gdy chciałem coś zmieniać musieliśmy kończyć - szpital jednak nie jest najbardziej trafionym miejscem na grę, ale innej możliwości nie było.

Pluszak widać był zniechęcony w niektórych momentach gry o czym pisałem już wyżej, choć mimo to starał się angażować w wydarzenia na różne sposoby (np. wypytując Kathardczyków, lub próbując poskładać poszlaki w jakąś całość). Badguy, jeśli spierał się, to chyba tylko o kwestie mechaniczne i nie zrażał się nieco wolniejszym rozwojem akcji. Starał się wykorzystać możliwości swojego Bohatera i chyba najwięcej działał z całej drużyny. Z kolei jeśli chodzi o Procenta to była jego pierwsza sesja od dawna, ale i tak szybko wrócił w skórę zabawnego hrabiego Frollo. Niestety nie dałem mu zbyt wiele możliwości na wykazanie się swoim bohaterem - kolejna rzecz nad którą trzeba popracować.

Teraz widzę wyraźnie, że wystarczyło dokonać kilku kosmetycznych zmian, żeby wykorzystać potencjał przygody, jednak w tej kwestii zawiodłem. Oj chyba najwyższy czas rozruszać kości (jakież to dwuznaczne w naszym hobby!) i pokazać się jako MG od lepszej strony. Widać przerwa w graniu nie wyszła mi na dobre.

Przynajmniej już wiem jakich błędów nie popełniać. Do następnej sesji.